Έζησα τα 10 πρώτα χρόνια της ζωής μου σε παράγκα και τα επόμενα δέκα στο ενοίκιο. Μακάρι όλα τα παιδιά και έφηβοι του πλανήτη μας να είχαν την δική μου ανατροφή και εμπειρίες. Με μία λέξη: Θαυμάσια.

     Στην φοιτητική μου ζωή ήμουν τυχερός να βρεθώ σε ένα χώρο όπου -σε αντίθεση με τις αποστειρωμένες και αδιάφορες διαλέξεις του επίσημου πανεπιστήμιου- ανθούσε η χαρά της ζωής, το ψάξιμο (αργότερα έμαθα ότι ονομάζεται έρευνα), η αντίσταση στην καταπίεση.   

   Έρωτας (για το κάθε τι που μου άρεσε -πολλά και διάφορα ήταν και είναι αυτά): αναζήτηση γνώσης, παιχνίδια, ενεργή κοινωνικοποιήση, φιλοδοξία για μιά μεγάλη οικογένεια, εξερεύνηση του πλανήτη μας, και πολιτική δράση μορφοποίησαν την ζωή μου σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό. Στην τρίτη δεκαετία της ζωής μου, κατόρθωσα ν’ αρχίσω την υλοποίηση ενός εφηβικού μου ονείρου: να κατανοήσω την φύση και τους μηχανισμούς λειτουργίας του ανθρώπινου νου. Το Ινστιτούτο Ερευνών Κυβερνητικής του Πανεπιστημίου Brunel μου προσέφερε ένα περιβάλλον έρευνας ανυπέρβλητο για το διδακτορικό μου. Λίγο πριν την προφορική μου εξέταση, η προσφορά θέσης λέκτορα. Λίγους μήνες αργότερα η Μαργαρίτα μας γεννήθηκε. Ευτυχία παντοτινή.

        Μετά από αυτό η ζωή μου στο Λονδίνο πέρασε από δύο πολύ διαφορετικά στάδια. Το πρώτο, επαγγελματικώς ενδιαφέρον και πολύ επιτυχές, χαρακτηρίστηκε επίσης από αξιόλογες πολιτικές και κοινωνικές δραστηριότητες και, κυρίως, μιά ζηλευτή οικογενειακή ζωή. Όλα αυτά τελείωσαν το 1992. Το δεύτερο στάδιο χαρακτηρίστηκε από αποτυχημένες προσπάθειες δημιουργίας δεύτερης οικογένειας, το γράψιμο ποιημάτων που προσπαθούσαν να εκφράσουν μερικά από τα συναισθήματα που ένιωθα, και την αρχή ενός ερευνητικού προγράμματος που στόχευε σε μία νέα θεωρία του Νου διαμορφωμένη από μία προσέγγιση ριζικά διαφορετική των κρατούντων.

  Μία αφελής επιθυμία προσφοράς στον Ελληνικό Πανεπιστημιακό χώρο, υποστηριζόμενη από το κλίμα της Αγγλίας και μία σημαντική σύγκρουση ερευνητικών πολιτικών στο χώρο εργασίας μου, με οδήγησαν να επιλέξω ένα σχεδόν υπο-πενταπλασιασμό του εισοδήματός μου με ταυτόγχρονη απόλυτη μεγιστοποίηση του ελεύθερου χρόνου μου. Τα επόμενα τέσσερα χρόνια τα πέρασα σαν επισκέπτης καθηγητής σε πανεπιστήμια της Ιαπωνίας, Κύπρου, Ελλάδας, και τέλος στην Οξφόρδη [St John’s]. Η σύνοψη του πυρήνα της θεωρίας μου δημοσιεύτηκε το 2009: Outline of a new approach to the nature of mind [2009 PAMG.pdf]. Χωρίς να ελπίζω, επέστρεψα πάλι το 2010.

  Επί του παρόντος γράφω ένα βιβλίο για την προώθηση της Δημόσιας Κατανόησης της Επιστήμης με τίτλο The Nature of Mind and the special case of Homo sapiens. Στον ελεύθερο χρόνο μου απολαμβάνω ταξίδια -πραγματικά στον πλανήτη μας και νοητικά στο υπόλοιπο σύμπαν- αθλητισμό, παιχνίδια, διάβασμα, μουσική και τραγούδια, χορό, φαγητό, και καλές συντροφιές. Μερικές σκέψεις και συναισθήματά μου τα έχω εκφράσει σε μορφή ποίησης.

      Νομίζω ότι ο μακρύς χρόνος ανάπτυξης ενός αναγκαίου πολυ-πολιτισμικού και πολυ-γλωσσικού Γήινου Πολιτισμού θα συντομευθεί εάν προωθήσουμε τον στόχο αυτό στους επιμέρους χώρους υπερεθνικών κοινοτήτων (π.χ., Ευρωπαική Ένωση, ASEAN, Αφρικανική Ένωση), και τον συνδέσουμε με το κρίσιμο πρόβλημα της κλιματικής αλλαγής και τον δύσκολο αλλά άμεσα απαιτούμενο στόχο της αειφόρου ανάπτυξης. Το οικονομικό σύστημα απατείται να γίνει μέρος μιάς Γήϊνης Οικολογίας. Χρειαζόμαστε να ξανα-σκεφτούμε και μετασχηματίσουμε την ανθρώπινη κοινωνία και τις παραδοσιακές έννοιες που την στηρίζουν.


Home.