Ἐτυμολογία. Ἡ λέξη Αἴγιον κατὰ τὸν Στράβωνα προῆλθε ἀπὸ τὴν ἱερὴ αἴγα, ποὺ ἔθρεψε τὸν Δία στὴ βρεφική του ἡλικία, ποὺ φυλαγόταν ἐκεῖ γιὰ νὰ προστατευθεῖ ἀπὸ τὴν παιδοφάγο μανία τοῦ πατέρα του Κρόνου. Μιὰ ἄλλη ἄποψη εἶναι πὼς μπορεῖ νὰ παράγεται ἀπὸ τὸ ὁμηρικὸ ρῆμα ἀΐσσω, ποὺ σημαίνει κινοῦμαι ὁρμητικά, ἐπειδὴ ἡ πόλη βρίσκεται δίπλα σὲ κινούμενη θάλασσα, ἢ διότι τὸ ἔδαφός της εἶναι σεισμογενές. Ἡ ἄλλη ὀνομασία του, Βοστίτσα, πιθανότερο εἶναι ὅτι παράγεται ἀπὸ τὴ σλαβικὴ λέξη Μπόστα-Μποστάν (=κῆπος, περιβόλι), ποὺ σημαίνει πόλη τῶν Κήπων - Κηπούπολη, ὅπως πράγματι εἶναι τὸ Αἴγιο, μὲ τὰ τόσα περιβόλια του, μέσα καὶ ἔξω ἀπὸ τὴν πόλη.
Θέση καὶ ἔδαφος. Τὸ Αἴγιον εὑρίσκεται στὴ βόρεια παραλία τῆς Πελοποννήσου στὸν Κορινθιακὸ κόλπο καὶ εἶναι πρωτεύουσα τῆς ἐπαρχίας Αἰγιαλείας τοῦ νομοῦ Ἀχαΐας. Ἡ κύρια πόλη ἁπλώνεται πάνω σὲ νεογενεῖς κροκαλοπαγεῖς βαθμίδες, ΒΑ τοῦ βουνοῦ Χιονίστρα (κλάδου τοῦ Παναχαϊκοῦ), ποὺ πέφτουν ἀπότομα ἀπὸ ὕψος 60 μ. σὲ στενὴ λωρίδα γῆς, ἡ ὁποία κατεβαίνει σὲ μεγάλο θαλάσσιο βάθος στὸν Κορινθιακό. Οἱ βαθμίδες αὐτὲς βρίσκονται σχεδὸν στὴ μέση τῆς νεότατης προσχωσιγενοῦς πεδιάδας τοῦ Αἰγίου, ἡ ὁποία προσχώνεται συνέχεια ἀπὸ τοὺς καταρρακτώδεις χείμαρρους Μεγανίτη (κοινῶς Γαϊδουροπνίχτη) Σελινοῦντα, Κερυνίτη καὶ Βουραϊκό. Οἱ δυὸ πρῶτοι, μὲ τὶς πρὸς Ν. τοποθεσίες ἐπάνω καὶ κάτω Βουλωμένο, προσδιορίζουν μὲ ἀκρίβεια τὰ ὅρια τῆς πόλεως καὶ τοῦ δήμου Αἰγίου. Ἡ κεντρικὴ θέση της στὴ μέση τῆς εὔφορης αὐτῆς πεδιάδας, μὲ τὸ λιμάνι της, ἐξηγοῦν γιατί ἀπὸ τοὺς ἀρχαιότατους χρόνους ἡ πόλη χτίστηκε ἐκεῖ καὶ παρέμεινε στὴν τοποθεσία αὐτή, παρόλο ποὺ τὸ ἔδαφός της εἶναι σεισμοπαθές. Ἰδιαίτερα καταστροφικοὶ ἀναφέρονται οἱ σεισμοὶ τοῦ 23 π.Χ., τοῦ 1748 μ.Χ., τοῦ 1817, τοῦ 1861, τοῦ 1888 καὶ προσφάτως τοῦ 1995 μὲ 26 θύματα.
Κλίμα. Τὸ κλίμα τοῦ Αἰγίου, σὲ σύγκριση μὲ ἄλλα μέρη τῆς Ἑλλάδας, εἶναι ἄστατο. Οἱ ἄνεμοι τὸν περισσότερο καιρὸ εἶναι σφοδροὶ καὶ ἰδιαίτερα ὁ νότιος, ὁ κατεβατός, ποὺ κατεβαίνει ἀπὸ τὸ βουνὸ Κλωκός.
Ἀρχικὴ προέλευση στοιχείων: www.aigiocity.gr