«Γνώριζε ὅτι χωρὶς πειρασμοὺς βρίσκεσαι μακριὰ ἀπὸ τὸ δρόμο τοῦ Θεοῦ καὶ δὲν περπατᾶς στὰ ἴχνη τῶν ἁγίων», Ἰσαὰκ ὁ Σῦρος.
«Εἴτε τρῶτε, εἴτε πίνετε, εἴτε κάνετε κάτι, ὅλα νὰ τὰ κάνετε γιὰ τὴ δόξα τοῦ Θεοῦ», (Α΄ Κορ. ι΄ 31).
«Εἶναι δύσκολο νὰ ὑποψιασθεῖ τὸ κακὸ ἐκεῖνος ποὺ μὲ δυσκολία στρέφεται στὴν κακία», Ἅγιος Γρηγόριος Θεολόγος.
«Ἡ νωθρότητα εἶναι σύζυγος τοῦ ὕπνου, καὶ ἡ ὀκνηρία μητέρα τῆς πείνας», Ἅγιος Γρηγόριος Θεολόγος.
«Νὰ μὴ νικηθοῦμε ἀπὸ τὸν Σατανᾶ, διότι δὲν ἀγνοοῦμε τὰ σχέδιά του», (Β΄ Κορ. β΄ 11).
«Ὁ φόβος τοῦ Θεοῦ εἶναι ἀπαθής· γιατὶ φοβᾶται κανεὶς ὄχι τὸ Θεό, ἀλλὰ τὸ νὰ ἐκπέσει ἀπὸ τὸ Θεό», Κλήμης Ἀλεξανδρείας.
«Εἶναι ἀνάγκη νὰ προσεύχεται κανεὶς πάντοτε καὶ ἀσταμάτητα, καὶ ἐκεῖνος ποὺ βρίσκεται σὲ θλίψη καὶ ἐκεῖνος ποὺ ζεῖ μὲ ἄνεση», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Οἱ ἀπολαύσεις καὶ οἱ ἁμαρτωλὲς ἡδονὲς καὶ τὰ ἀναρίθμητα κακὰ γεννιοῦνται ἀπὸ τὰ πολλὰ χρήματα», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Γι’ αὐτὸ ὅλες τὶς ἐντολές σου ἐφάρμοσα, γιατὶ μίσησα κάθε ὁδὸ ἀδικίας», (Ψαλμὸς ριη΄ 104).
«Δὲν πρέπει νὰ μισοῦμε τοὺς αἱρετικούς, ἀλλὰ τὴν αἵρεση, ὄχι τὸν ἄνθρωπο, ἀλλὰ τὴν πονηρὴ πράξη, τὴν διεφθαρμένη γνώμη», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Μακάριοι εἶναι ὅσοι πεινοῦν καὶ διψοῦν τὸν ἐνάρετο τρόπο ζωῆς διότι αὐτοὶ θὰ χορτάσουν», (Ματθ. ε΄ 6).
«Φύλλα καὶ σαπουνόφουσκες καὶ καπνὸ καὶ ἄχυρα καὶ σκιὰ καὶ σκόνη... χαρακτήρισα ὅλα τὰ λαμπρὰ αὐτοῦ τοῦ κόσμου», Ὅσιος Νεῖλος ὁ Ἀσκητής.
«Βλέποντας ὁ Θεὸς ὅτι αὐτὰ ποὺ κατορθώνεις ἐσὺ μὲ τὴ δύναμη τ’ ἀποδίδεις στὸ Θεό, καὶ Αὐτὸς μὲ τὴ σειρά Του σοῦ χαρίζει τὰ δικά Του, τὰ πνευματικά, τὰ θεῖα», Ὅσιος Μακάριος ὁ Αἰγύπτιος.
«Νὰ μὴν γινόμαστε μικρόψυχοι γιὰ τὰ παιδιά μας οὔτε νὰ φοβηθοῦμε μήπως κοπιάσουν, ἀλλὰ νὰ χαιρόμαστε, γιατὶ κοπιάζοντας θὰ δοξαστοῦν», Μέγας Βασίλειος.
«Ἀλλοίμονο στὸν ἕνα, ὅταν πέσει καὶ δὲν θὰ εἶναι κανεὶς ἄλλος νὰ τὸν σηκώσει», (Ἐκκλ. δ΄ 10).
«Ἂν ὁ ἄνθρωπος δὲν ἔχει στὴν καρδιά του τὴν πεποίθηση ὅτι εἶναι ἁμαρτωλός, ὁ Θεὸς δὲν τὸν εἰσακούει», Γεροντικὸ (Ἀββᾶς Μωυσῆς, 16).
«Ὅποιος λυπᾶται τὸν υἱό του καὶ δὲν τὸ τιμωρεῖ τὸν μισεῖ. Ὅποιος ὅμως τὸν ἀγαπᾶ τὸν διαπαιδαγωγεῖ ἐπιμελῶς», (Παρ. ιγ΄ 24).
«Θὰ μᾶς ζητηθεῖ νὰ λογοδοτήσουμε ὄχι γιὰ κάθε λόγο καὶ πράξη μας, ἀλλὰ καὶ γιὰ κάθε χρόνο, ἀκόμη καὶ γιὰ κάθε στιγμὴ καὶ λεπτὸ τῆς ὥρας», Ἅγιος Γρηγόριος Θεολόγος.
«Νὰ ὑπακούετε στοὺς πνευματικούς σας πατέρες καὶ προεστούς, διότι αὐτοὶ ἀγρυπνοῦν γιὰ τὶς ψυχές σας σὰν ἄνθρωποι ποὺ θὰ δώσουν λόγο γιὰ σᾶς», (Ἑβρ. ιγ΄ 17).
«Τὶς δ’ ὁ Ἀντίχριστος; Πλῆρες ἰοῦ θηρίον, ἀνὴρ δυνάστης». («Ποιός εἶναι ὁ Ἀντίχριστος; Θηρίο ὅλο δηλητήριο, ἄνθρωπος δυνάστης»), Ἅγιος Γρηγόριος Θεολόγος.
«Ἐὰν ἕνας τυφλὸς ὁδηγεῖ ἕναν ἄλλον τυφλό, θὰ πέσουν καὶ οἱ δύο σὲ βαθὺ λάκκο», (Ματθ. ιε΄ 14).
«Εἶναι μεγάλη ντροπὴ νὰ σπαταλήσουμε τὸ σήμερα καὶ ἀργότερα νὰ ἀναπολοῦμε τὸ παρελθόν, ὅταν πιὰ σὲ τίποτε δὲν θὰ μᾶς ὠφελεῖ μιὰ τέτοια λύπη», Μέγας Βασίλειος.
«Μακάριος εἶναι ὁ ἄνδρας ποὺ δὲν πορεύθηκε στὴ βουλὴ τῶν ἀσεβῶν καὶ δὲν ἐστάθηκε στὴν ὁδὸ τῶν ἁμαρτωλῶν», (Ψάλμ. α΄ 1).
«Οἱ ἄνθρωποι ποὺ ἀνήκουν στὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, ἀνήκουν στὴν ἀλήθεια καὶ ὅσοι δὲν ἀνήκουν στὴν ἀλήθεια δὲν ἀνήκουν στὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ», Ἅγιος Γρηγόριος Παλαμᾶς.
«Ὁ ζυγός μου εἶναι καλὸς καὶ τὸ φορτίο μου ἐλαφρύ», (Ματθ. ια΄ 30).
«Ἡ ἀγάπη εἶναι σύζυγος τῶν ἀγγέλων, σύντροφος τῶν πατέρων, ὁμοτράπεζη τῶν προφητῶν, συναθλήτρια τῶν μαρτύρων», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Ἂν δὲν ὑπῆρχαν ἀντίπαλοι, δὲ θὰ ὑπῆρχαν ἀγῶνες. Κι ἂν δὲν ὑπῆρχαν ἀγῶνες, δὲν θὰ ὑπῆρχαν στεφάνια», Ἅγιος Θεοφύλακτος.
«Πρέπει κανεὶς νὰ βαδίζει στὴ μέση, πιὸ φιλοσοφικὰ ἀπὸ τοὺς ἐντελῶς ἄσχετους καὶ πιὸ ἀνθρώπινα ἀπὸ ὅσους φιλοσοφοῦν δίχως μέτρο», Ἅγιος Γρηγόριος Θεολόγος.
«Τὸ στόμα τοῦ ἄφρονος εἶναι ἡ καταστροφή του καὶ τὰ λόγια τῶν χειλέων του εἶναι παγίδα, ὅπου συλλαμβάνεται καὶ καταστρέφεται ἡ ζωή του», (Παρ. ιη΄ 7).
«Ἡ ἀποκοπὴ τοῦ ἑαυτοῦ μας ἀπὸ τὸ σύνδεσμο μὲ τοὺς ἀδελφοὺς δὲν εἶναι γνώρισμα ἀνθρώπου ποὺ ζεῖ σύμφωνα μὲ τὴν ἐντολὴ τῆς ἀγάπης», Μέγας Βασίλειος.
«Θὰ μελετήσω τὰ προστάγματα Σου, δὲν θὰ λησμονήσω τὰ λόγια Σου», (Ψάλμ. ριη΄ 15).
«Ὅποιος ὑποφέρει μὲ χαρὰ τὴν ἀδικία, αὐτὸς ἔχει παρηγοριὰ ἀπὸ τὸ Θεό», Ἀββᾶς Ἰσαὰκ ὁ Σῦρος.
«Ἐκεῖνο ποὺ σπέρνει ὁ ἄνθρωπος σ’ αὐτὴ τὴ ζωή, αὐτὸ καὶ θὰ θερίσει κατὰ τὴν ἡμέρα τῆς Κρίσεως», Μέγας Βασίλειος.
«Ὁ σοφὸς ἐπιδιώκει τὴν ἠρεμία καὶ τὴν ἀπραγμοσύνη καὶ τὴ σχολή, γιὰ νὰ βυθιστεῖ μὲ ἡσυχία στὴ σκέψη τοῦ Θεοῦ», Ὅσιος Ἰωάννης Δαμασκηνός.
««Μὲ ἔργα καὶ θεία δύναμη», λέγει, «ἐγκαθίσταται ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ στὶς ψυχές»«, Ὅσιος Μακάριος ὁ Αἰγύπτιος.
«Ὅσο τὰ ἐμπόδια εἶναι μεγαλύτερα, τόσο πιὸ πολλὴ ἀξία ἔχει ὁ θρίαμβος τῆς ἀρετῆς», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Νὰ προσέχεις τὸν ἑαυτό σου, γιὰ νὰ γνωρίσεις τὴν ὑγεία καὶ τὴν ἀρρώστια τῆς ψυχῆς σου», Μέγας Βασίλειος.
«Εἶσαι σκεῦος πλασμένο ἀπὸ τὸν Θεό. Δόξασε, λοιπόν, Ἐκεῖνον ποὺ σὲ ἔφτιαξε», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Νὰ γίνετε ἀγαθοὶ καὶ εὔσπλαχνοι ὅπως καὶ ὁ Πατέρας σας εἶναι πολυεύσπλαχνος πρὸς ὅλους», (Ματθ. ε΄ 48, Λουκ. στ΄ 36).
«Ὅταν δίνει ὁ Θεός, δὲν ἔχει δύναμη ὁ φθόνος καὶ ὅταν δὲν δίνει, δὲν ἔχει δύναμη ὁ κόπος», Ἅγιος Γρηγόριος Θεολόγος.
«Ἔχουμε ἀνάγκη ἀπὸ ὅπλα, καὶ εἶναι μεγάλο ὅπλο ἡ προσευχή», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Ὅπου ἀποφασίζει ὁ Θεός, ὑποχωρεῖ ἡ φυσικὴ τάξη, γιατὶ ἐφόσον ἀποφάσισε, μπόρεσε καὶ τὸ ἔκανε», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Στοὺς εὐθεῖς καὶ εἰλικρινεῖς ἁρμόζει νὰ ὑμνοῦν καὶ νὰ δοξολογοῦν τὸν Θεό», (Ψάλμ. λβ΄ 1).
«Ὅταν μνησικακεῖς, πρέπει νὰ καταλάβεις ὅτι μνησικακεῖς ἐναντίον τοῦ ἑαυτοῦ σου, ὄχι ἐναντίον ἄλλου. Ὅτι σφιχτοδένεις τὰ δικά σου ἁμαρτήματα κι ὄχι τοῦ ἀδελφοῦ σου», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Νὰ ἐξετάζεις τὴν ἐργασία κάθε ἡμέρας, σύγκρινε τὴν μὲ τὴν προηγούμενη ἐργασία καὶ βιάσου νὰ βελτιωθείς. Νὰ προοδεύεις στὶς ἀρετές, ὥστε νὰ πλησιάζεις τὴ ζωὴ τῶν ἀγγέλων», Μέγας Βασίλειος.
«Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀνθρώπινη φύση. Πολλὲς φορὲς πετυχαίνει τὰ μεγάλα, ἐνῷ ἀποτυχαίνει στὰ μικρά», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Ὅπως ὅλα τὰ ἄλλα, ἔτσι καὶ οἱ γάμοι τῶν χριστιανῶν πρέπει νὰ ἔχουν καὶ τὴν κοσμιότητα, καὶ κοσμιότητα εἶναι ἡ σεμνότητα», Ἅγιος Γρηγόριος Θεολόγος.
«Καὶ ὁ πονηρὸς πειράζει καὶ ταλαιπωρεῖ τὴν ψυχὴ ὅσο θέλει ἀλλὰ ὅσο τοῦ ἐπιτρέπει ὁ Θεός», Ὅσιος Ἐφραὶμ ὁ Σῦρος.
«Πρέπει νὰ εἴμαστε ἄνθρωποι τῆς χάρης, ὥστε ὅποιος μᾶς πλησιάζει νὰ ξεκουράζεται», Γέρων Ἀμφιλόχιος Μακρῆς.
«Ἐξέταζε τοὺς ἀνθρώπους ποὺ βρίσκονται κοντά σου ἐὰν εἶναι εὐσεβεῖς καὶ ἀξιόπιστοι. Καὶ νὰ ζητεῖς συμβουλὴ μόνο ἀπὸ τοὺς σοφούς», (Σοφ. Σειρ. θ΄ 14).
«Ἡ ἄτακτη πολυλογία εἶναι γέννημα τῆς ἄτακτης σκέψης. Σπάνια βρίσκουμε πολὺ νόημα κάτω ἀπὸ τὰ πολλὰ λόγια», Γνῶμες Ἁγίων Πατέρων.
«Μὴ ζητήσεις νὰ πάρεις γνώμη ἀπὸ κάποιον ποὺ δὲν εἶναι στὸν ἴδιο δρόμο μ΄ ἐσένα, ἀκόμη καὶ ἂν εἶναι πολὺ σοφός», Ἀββᾶς Ἰσαὰκ ὁ Σῦρος.
«Οἱ ἀρρώστιες παραχωροῦνται ἀπὸ τὸ Θεὸ γιὰ τὴν ὑγεία τῆς ψυχῆς στοὺς ράθυμους καὶ ἀμελεῖς, ποὺ ἀγαποῦν τὸν Θεό», Ἀββᾶς Ἰσαὰκ ὁ Σῦρος.
«Ὁ μεγαλύτερος ἀνάμεσα μᾶς ἂς γίνει ὅπως ὁ μικρότερος καὶ ὁ ἀρχηγὸς σὰν τὸν ὑπηρέτη», (Λουκ. κβ΄ 24-27).
«Οἱ Ἅγιοι πάντοτε ἐσκέπτοντο τὴν ἄλλη ζωή. Εἶναι πνευματικὸ χάρισμα ἡ μνήμη τοῦ Θανάτου», Γέρων Ἀμφιλόχιος Μακρῆς.
«Διότι ἡ ἀφθονία καὶ ὁ κορεσμός, ποὺ εἶναι πηγὴ καὶ ρίζα τῶν ἀσθενειῶν, εἶναι ἐπίσης καὶ πηγὴ καὶ ρίζα τῆς ἀηδίας», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Νὰ σέβεσαι τὸ Θεὸ μὲ ἔργα σεμνά, νὰ Τὸν ὑμνεῖς μὲ λόγια καὶ νὰ Τὸν τιμᾶς μὲ τὴ σκέψη», Ὅσιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός.
«Τὰ ὑγιῆ μάτια ἐπιθυμοῦν το φῶς, ἔτσι καὶ τὴ νηστεία ποὺ γίνεται μὲ διάκριση τὴν ἀκολουθεῖ ἡ ἐπιθυμία τῆς προσευχῆς», Ἀββᾶς Ἰσαὰκ ὁ Σῦρος.
«Σᾶς παρακαλῶ πρῶτα νὰ διαπλάσετε τὶς ψυχὲς τῶν παιδιῶν σας, ποὺ βαδίζουν πρὸς τὸ γάμο, ὥστε νὰ μὴ ζητοῦν ὑλικὰ ἀγαθά, ἀλλὰ σωφροσύνη», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Πρόσεχε νὰ μὴ σὲ παραπλανήσουν πρὸς τὸ κακὸ ἀσεβεῖς ἄνθρωποι καὶ ποτὲ μὴ συγκατατεθεὶς στὶς ἁμαρτωλές τους σκέψεις», (Παρ. α΄ 10).
«Ἡ γενναιότητα τῆς καρδιᾶς ἀποκτᾶται ἀπὸ τὴν πολλὴ πίστη στὸ Θεὸ καὶ ἡ πίστη ἀπὸ τὴν ταπεινὴ καρδιά», Ἀββᾶς Ἰσαὰκ ὁ Σῦρος.
«Κύριε, ἐλέησε με, γιάτρεψε τὴν ψυχή μου ποὺ εἶναι βαριὰ τραυματισμένη, διότι ἁμάρτησα σὲ Σένα», Μέγας Βασίλειος.
«Ἂς κερδίσουμε τὶς ψυχὲς μὲ τὶς ἐλεημοσύνες, ἂς δώσουμε ἀπὸ τὰ ὑπάρχοντα μᾶς στοὺς φτωχούς, γιὰ νὰ γίνουμε πλούσιοι σὲ οὐράνια ἀγαθά», Ἅγιος Γρηγόριος Θεολόγος.
«Νὰ ζητᾶς μὲ πίστη χωρὶς νὰ ἀμφιβάλλεις καθόλου, διότι ἐκεῖνος ποὺ ἀμφιβάλλει εἶναι ἄνθρωπος δίγνωμος ἀκατάστατος σὲ ὅλη τὴ διαγωγή του», (Ἰακ. α΄ 6-7).
«Μακάριος ὁ νοῦς ποὺ ἀποξενώνεται ἀπὸ κάθε ἀντίληψη ὑλικῶν πραγμάτων κατὰ τὴν ὥρα τῆς προσευχῆς», Ὅσιος Νεῖλος ὁ Ἀσκητής.
«Χαίρω γιὰ τὰ παθήματα ποὺ ὑποφέρω», (Κόλ. α΄ 24).
«Νὰ εὐλογεῖς πάντα καὶ νὰ μὴν καταριέσαι, γιατὶ ἡ εὐλογία γεννᾶ εὐλογία καὶ ἡ κατηγορία, κατηγορία», Ἀββᾶς Ἰσαὰκ ὁ Σῦρος.
«Κάθε ἀθλητὴς ἐγκρατεύτεται ἀπὸ ὅλα», (Α΄ Κόρ. θ΄ 25).
«Οὔτε ἡ δικαιοσύνη σου νὰ εἶναι ἄκαμπτη, οὔτε ἡ φρόνηση σοῦ περίπλοκη. Παντοῦ τὸ μέτρο εἶναι τὸ ἄριστο», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Ἀντισταθεῖτε στὸν Διάβολο στερεοὶ στὴν πίστη. Καὶ ὁ Θεὸς ἀφοῦ ὑποφέρετε λίγο, θὰ σᾶς κρατήσει, θὰ σᾶς στηρίξει», (Α΄ Πέτρ. ε΄ 9-10).
«Ἡ ἐξομολόγηση εἶναι ἕνας τρόπος, γιὰ νὰ ἔλθει ὁ ἄνθρωπος στὸ Θεό. Εἶναι προσφορὰ τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ στὸν ἄνθρωπο», Ὅσιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης.
«Μόλις δεῖ ὁ ἐχθρὸς διάβολος τὸ ὅπλο τῆς νηστείας σὲ κάποιον ἄνθρωπο, ἀμέσως φοβᾶται, καθὼς θυμᾶται τὴν ἧττα τοῦ ἀπὸ τὸν Σωτῆρα στὴν ἔρημο», Ἀββᾶς Ἰσαὰκ ὁ Σῦρος.
«Ἡ παρρησία πρὸς τὸν Θεὸ ἀποκτᾶται ἀπὸ τὴν καθαρὴ συνείδηση καὶ τὰ ἔργα τῆς ἀρετῆς», Ἀββᾶς Ἰσαὰκ ὁ Σῦρος.
«Μὴν πάψεις νὰ διερευνᾶς τὸν ἑαυτό σου, ἂν δηλαδὴ ἡ ζωή σου προχωρεῖ σύμφωνα μὲ τὶς ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ», Μέγας Βασίλειος.
«Ὅσο πνευματικὸς ἄνθρωπος εἶναι κάποιος, τόσο λιγότερα δικαιώματα ἔχει σ’ αὐτὴ τὴ ζωή», Γέρων Παΐσιος Ἁγιορείτης.
«Δὲν εἶναι δυνατόν, ἐκεῖνος ποὺ εἶναι προσηλωμένος στὰ παρόντα, νὰ δεχθεῖ κάποτε καὶ νὰ γεμίσει ἀπὸ τὸν πόθο τῶν μελλοντικῶν ἀγαθῶν», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Κανεὶς ἂς μὴν προβάλλει ἀδυναμία στὴν ἐκτέλεση τῶν ἐντολῶν τοῦ Εὐαγγελίου, γιατὶ ὑπῆρξαν ἄνθρωποι ποὺ ἔπραξαν καὶ παραπάνω ἀπὸ αὐτές», Ὅσιος Ἰωάννης Σιναΐτης.
«Νὰ μὴν ἔχεις ἄλλο στὸ στόμα σου καὶ ἄλλο στὴν καρδιά σου, διότι ὁ Θεὸς δὲν ἐμπαίζεται, ἀλλὰ ὅλα τὰ βλέπει, καὶ τὰ κρυφὰ καὶ τὰ φανερά», Ἀββᾶς Ἰσαὰκ ὁ Σῦρος.
«Δὲν πρέπει νὰ διατηροῦμε τοὺς λογισμοὺς ποὺ ἀρέσουν στὸ διάβολο, ἀλλὰ νὰ τοὺς καταστρέφουμε μὲ τὸ μαχαίρι τοῦ θείου λόγου», Ὅσιος Ἰωάννης Δαμασκηνός.
«Τὰ θεμέλια κάθε ἀρετῆς εἶναι ἡ νηστεία καὶ ἡ ἀγρυπνία. Αὐτές, ὅταν γίνονται μὲ διάκριση, βοηθοῦν τὸν ἄνθρωπο σὲ κάθε καλό», Ἀββᾶς Ἰσαὰκ ὁ Σῦρος.
«Μὲ τὴν ὑπομονὴ φθάνουμε στὴν ταπείνωση καὶ στὴ συνέχεια ἀπολαμβάνουμε τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ», Ἀββᾶς Ἰσαὰκ ὁ Σῦρος.
«Κανεὶς καὶ τίποτα νὰ μὴ σὲ φοβίζει. Κι ἂν ἀκόμη εἶναι ἀναρίθμητοι οἱ ἐχθροί, δαίμονες καὶ ἀσεβεῖς ἄνθρωποι, ὁ δικός μας ὑπερασπιστὴς εἶναι ἰσχυρότερος», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Μὴ ζητᾶς ὑπεροχή, ἀλλὰ νὰ ἀναγνωρίζεις τὴν ἰσότητα τῆς φύσης καὶ νὰ ἀγαπᾶς νὰ εἶσαι ἰσότιμος πρὸς ἐκείνους ποὺ φαίνονται ὅτι ὑστεροῦν κάπως ἀπέναντι σου», Μέγας Βασίλειος.
«Ὅταν τελειώσει ἡ ἡμέρα, εὐχαριστοῦμε τὸ Θεὸ γιὰ ὅσα ἀγαθά μας ἔδωσε ἢ γιὰ ὅσο ἐπιτύχαμε καὶ ἐξομολογούμαστε τὶς παραλείψεις μας», Μέγας Βασίλειος.
«Δαμάζουμε μὲ τὴ νηστεία τὴ σάρκα μας, ποὺ εἶναι τὸ ὑποζύγιον τῆς ψυχῆς μας, γιὰ νὰ βαδίσουμε μὲ ἀσφάλεια πρὸς τὴν Ἄνω Ἱερουσαλήμ», Ἱερὸς Αὐγουστῖνος.
«Τὸ χρόνο τῆς δευτέρας παρουσίας κανένας δὲν τὸν ξέρει, οὔτε οἱ ἄγγελοι τῶν οὐρανῶν, παρὰ μόνο ὁ Πατέρας μου», (Ματθ. κδ΄ 36).
«Ὁ Κύριος εἶναι φωτισμός μου καὶ σωτῆρας μου, ποιόν θὰ φοβηθῶ;», (Ψάλμ. κς΄ 1).
«Ὅποιος ἔχει τὸ Θεὸ μαζί του, εἶναι ὁ πιὸ ἰσχυρὸς ἀπ’ ὅλους», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Νὰ ἐξομολογεῖσαι τακτικὰ καὶ καλά, γιατὶ καὶ Πατριάρχης νὰ εἶσαι, ἂν δὲν ἐξομολογεῖσαι, δὲν σέβεσαι», Ὅσιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης.
«Πήγαινε κοντὰ στοὺς δίκαιους, καὶ διὰ μέσου αὐτῶν θὰ πλησιάσεις τὸ Θεό. Νὰ συναναστρέφεται αὐτοὺς ποὺ ἔχουν ταπείνωση καὶ θὰ μάθεις τοὺς τρόπους τους», Ἀββᾶς Ἰσαὰκ ὁ Σῦρος.
«Ἡ διδασκαλία τῆς Ἁγίας Γραφῆς εἶναι πάντοτε χρήσιμη, περισσότερο ὅμως στὶς περιστάσεις ποὺ χάνουμε προσφιλῆ πρόσωπα», Μέγας Βασίλειος.
«Δὲν μετανόησα εἰλικρινὰ καὶ ἀπέφυγα νὰ ἐξομολογηθῶ τὴν ἁμαρτία μου σὲ Σένα. Γι’ αὐτὸ συνετρίβησαν τὰ ὀστᾶ μου καὶ ἐκλονίσθη ὁλόκληρος ὁ ἐγωισμός μου», (Ψάλμ. λὰ΄ 3).
«Ἐκεῖνος ποὺ πρόκειται νὰ προσευχηθεῖ, δὲν τολμάει νὰ πεῖ τίποτε τὸ ἄπρεπο, οὔτε κατὰ τὴ διάρκεια τοῦ φαγητοῦ», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Ὁ σώφρων περνάει ὁλόκληρη τὴ ζωή του μὲ ἄνεση καὶ μὲ μεγάλη πνευματικὴ ἐλευθερία», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Εἶναι γνώρισμα τῆς ψυχῆς ποὺ ἀγαπᾶ τὸν Θεὸ νὰ ὑποτάσσει στὰ θεῖα καθετὶ τὸ ἀνθρώπινο», Ἅγιος Γρηγόριος Θεολόγος.
«Ὅταν πέσετε, ἀδελφοί μου, σὲ ποικίλους πειρασμοὺς νὰ τὸ θεωρεῖτε ὡς μεγάλη χαρά», Ὅσιος Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής.
«Ἡ μητέρα ὅλων τῶν ἀγαθῶν καὶ τὸ γνώρισμα τῶν μαθητῶν τοῦ Ἰησοῦ καὶ ἡ δύναμη ποὺ συγκρατεῖ ὅλη μας τὴν ζωὴ εἶναι πάνω ἀπ’ ὅλα ἡ ἀγάπη», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Καὶ αὐτὸς ὁ νοῦς μας, ποὺ βλέπει μὲ πολλὴ ἀκρίβεια καὶ γρήγορα τὸ ξένο ἁμάρτημα, εἶναι βραδυκίνητος στὸ νὰ ἀντιληφθεῖ τὰ δικά μας ἐλαττώματα», Μέγας Βασίλειος.
«Κανένας δὲν μπορεῖ νὰ γνωρίσει τὴν ἀδυναμία του, ἂν δὲν πέσει σὲ σωματικοὺς πειρασμούς. Τότε προσεύχεται καὶ συντρίβεται καὶ ταπεινώνεται», Ἀββᾶς Ἰσαὰκ ὁ Σῦρος.
«Ἡ χαρα τοῦ Θεοῦ δὲν γεννιέται σὲ ὁποιαδήποτε ψυχή, ἀλλά, ἐὰν κάποιος ἔκλαψε πολὺ γιὰ τὴν ἁμαρτία του», Μέγας Βασίλειος.
«Ἡ ἀδιαντροπιὰ εἶναι ἰδιαίτερο γνώρισμα τοῦ κακοῦ καὶ τιποτένιου ἀνθρώπου καὶ ἡ ντροπὴ τοῦ σπουδαίου», Μέγας Φώτιος.
«Εἶναι πολὺ κοντὰ ὁ Κύριος σὲ ὅλους ὅσοι τὸν ἐπικαλοῦνται. Ὅσοι τὸν ἐπικαλοῦνται μὲ εἰλικρίνεια καὶ ἁγνὰ ἐλατήρια», (Ψάλμ. ρμδ΄ 18).
«Κάθε ἁμαρτία εἶναι φοβερή, ὅμως τίποτε δὲν εἶναι μεγαλύτερο ἀπὸ τὴ μνησικακία καὶ τὴν πλεονεξία», Εὐσέβιος.
«Ὁ δίκαιος πρῶτος ὁ ἴδιος κατηγορεῖ τον ἑαυτοῦ του», (Παρ. ιη΄ 17).
«Ἀναθέστε ὅλα τὰ προβλήματα σᾶς στὸν Θεό... Μὴν κάνετε τίποτε ποὺ νὰ ἀποβλέπει στὴ δόξα τῶν ἀνθρώπων, ἀλλὰ μόνον ὅτι εἶναι εὐάρεστο στὸ Θεό», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Πρέπει κανεὶς νὰ φροντίζει νὰ μένει μαζὶ ἢ τουλάχιστο νὰ συνομιλεῖ συχνὰ μὲ ἀνθρώπους ποὺ ἔχουν πνευματικὴ γνώση», Ἀββᾶς Μᾶρκος ὁ Ἀσκητής.
«Πέφτουμε σὲ μεγάλες ἁμαρτίες, γιατὶ δὲν φροντίσαμε ὅσο πρέπει, γιὰ νὰ κόψουμε τὰ μικρότερα ἐλαττώματα μας», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Δὲν γνωρίζουμε πὼς πρέπει νὰ προσευχόμαστε, ἀλλ΄ αὐτὸ τὸ Πνεῦμα μεσιτεύει γιὰ μᾶς μὲ στεναγμοὺς ποὺ δὲν μποροῦν νὰ ἐκφρασθοῦν μὲ λόγια», (Ρωμ. η΄ 26).
«Ἐδῶ δὲν θέλουμε νὰ κάνουμε κάποια ἀπρέπεια μπροστὰ σὲ ἕναν· τί θὰ κάνουμε ἐκεῖ (κατὰ τὴ μέλλουσα κρίση) μπροστὰ σὲ τόσες μυριάδες;», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Δὲν ὑπάρχει ἄλλος σίγουρος δρόμος σωτηρίας, ἐκτὸς ἀπὸ τὸ νὰ ἐξομολογεῖται ὁ καθένας σὲ πατέρες μὲ πολλὴ διάκριση καὶ ἀπὸ αὐτοὺς νὰ παίρνει ὁδηγίες γιὰ τὴν ἀρετὴ καὶ νὰ μὴν ἀκολουθεῖ τὸ δικό του θέλημα», Ὅσιος Κασσιανὸς ὁ Ρωμαῖος.
«Κι ἂν ἀκόμη ἔχεις ἀνέβει ὅλη τὴν κλίμακα τῶν ἀρετῶν, καὶ τότε νὰ προσεύχεσαι γιὰ τὴν ἄφεση τῶν ἁμαρτιῶν σου», Ὅσιος Ἰωάννης Σιναΐτης τῆς Κλίμακος.
«Μὴ ζητᾶς πνευματικὸ δάσκαλο ποὺ νὰ ἀνέχεται τὰ πάθη σου διότι ὁδηγεῖσαι ἀπὸ αὐτὸν σὲ βαθὺ λάκκο», Μέγας Βασίλειος.
«Ἂν θέλεις νὰ κυβερνᾶσαι ἀπὸ τὸ Θεό, νὰ μὴ θέλεις νὰ ἁμαρτάνεις. Γιατὶ ἂν ἁμαρτάνεις, πὼς θὰ κυβερνηθεῖς ἀπὸ τὸ Θεό;», Ἅγιος Ἰωάννης Δαμασκηνός.
«Ἐμπαίχτηκαν καὶ μαστιγώθηκαν, ἐνῷ ἄλλοι πριονίστηκαν καὶ ἄλλοι ἐσφάγησαν μὲ μαχαίρι», (Ἑβρ. ια΄ 36).
«Οἱ ἄνθρωποι ὅσο πλησιάζουν τὸν Θεό, πλησιάζουν ὁ ἕνας τὸν ἄλλον. Καὶ πάλι ὅσο πλησιάζουν ὁ ἕνας τὸν ἄλλον, τόσο πλησιάζουν καὶ τὸν Θεό», Ἀββᾶς Δωρόθεος.
«Καὶ τὰ εὔκολα καὶ ὑποφερτὰ θὰ μᾶς φανοῦν δύσκολα, ἂν εἴμαστε νωθροὶ καὶ ὀκνηροί», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Ὁ γνωστικὸς δὲν μνησικακεῖ ποτέ. Δὲν μισεῖ κανέναν, ἔστω καὶ ἂν ὁ ἄλλος ἄξιος νὰ μισεῖται, μὲ αὐτὰ ποὺ πράττει», Ἅγιος Κλήμης Ἀλεξανδρείας.
«Ὁ Θεός σας μεταχειρίζεται σὰν παιδιά του, διότι ποιό παιδὶ δὲν παιδαγωγεῖ ὁ πατέρας του;», (Ἑβρ. ιβ΄ 7).
«Τίποτε δὲν εἶναι πιὸ πολύτιμο ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο, παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι εἶναι καὶ παραμένει θνητός», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Νὰ χαίρεστε μὲ κείνους ποὺ χαίρονται καὶ νὰ κλαῖτε μὲ κείνους ποὺ κλαῖνε», (Ρωμ. ιβ΄ 15).
«Ἡ πρώτη παρακοὴ τοῦ ἀνθρώπου εἶχε ὤς ἀφορμὴ τὴν ἀκράτεια. Ἀντίθετα, ὅλοι οἱ ἅγιοι διακρίθηκαν γιὰ τὴν ἐγκράτεια τους», Μέγας Βασίλειος.
«Ἂν δὲν διατηρήσουμε μὲ τὴ συνεχῆ ἀνάμνηση τὴ διδασκαλία ποὺ φυτεύτηκε στὴν ψυχή μας, τὰ σκορπίσαμε ὅλα στὸν ἀέρα», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Ἡ ἀγάπη γιὰ τοὺς ἐχθροὺς δὲν εἶναι δυνατή, παρὰ μόνο μὲ τὴ χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος», Ὅσιος Σιλουανὸς ὁ Ἀθωνίτης.
«Ἡ μεταβολή, δὲν ἐξαρτᾶται ἀπ’ Αὐτὸν ποὺ ἔσπειρε, ἀλλ’ ἀπ’ αὐτοὺς ποὺ δὲ θέλησαν ν’ ἀλλάξουν», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Περισσότερο ἐξέταζε τὸν ἑαυτό σου καὶ ὄχι τοὺς ἄλλους· γιατὶ στὸ ἕνα θὰ εἶσαι κερδισμένος ἐσύ, στὸ ἄλλο οἱ ἄλλοι», Ἅγιος Γρηγόριος Θεολόγος.
«Ὅταν ἰδεῖς κάποιον νὰ πλουτεῖ μὲ ἀδικίες καὶ νὰ εὐημερεῖ, νὰ στενάξεις, νὰ δακρύσεις. Διότι ὁ πλοῦτος αὐτὸς προσθέτει σ’ αὐτὸν τιμωρία», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους κανένας δὲν εἶναι χωρὶς κάποια ἀρετή, οὔτε ὁ πολὺ κακός· καὶ κανένας δὲν εἶναι χωρὶς κάποια κακία, οὔτε ὁ πολὺ καλός», Ζυγαβηνός.
«Τὸ στόμα αὐτοῦ ποὺ λέγει τὴν ἀλήθεια εἶναι χαμογελαστὸ καὶ τὰ χείλη του γεμᾶτα ἀγαλλίαση», (Ἰώβ. η΄ 21).
«Ὁ Θεὸς ἐπιτρέπει, σύμφωνα μὲ τὸ σχέδιο Του, νὰ δοκιμαστεῖ ὁ καθένας μὲ διάφορες θλίψεις, γιὰ νὰ φανερωθοῦν ἐκεῖνοι ποὺ Τὸν ἀγαποῦν», Ὅσιος Ἐφραὶμ ὁ Σῦρος.
«Τίποτε ἄλλο δὲν εὐχαριστεῖ τόσο πολὺ τὸ Θεό, ὅσο τὸ νὰ μὴ ἀνταποδίδουμε κακὸ ἀντὶ κακό», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Αὐτὸς ποὺ μᾶς βάζει σὲ πειρασμό μας πειράζει δίχως νὰ ξέρει ἂν θὰ ὑπακούσει σ’ αὐτὸν ὁ ἄνθρωπος ἢ ὄχι», Ὅσιος Μακάριος ὁ Αἰγύπτιος.
«Ἡ ἀπληστία τυραννεῖ, ἡ πλεονεξία καταδυναστεύει, τὸ ψέμα ὑπερηφανεύεται· ἡ ἐμπιστοσύνη πρὸς τοὺς ἄλλους χάθηκε, ἡ ἀλήθεια ἐγκατέλειψε τὴν γῆ», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Οἱ ἄνθρωποι ποὺ ζητοῦν τὴν ἀρετὴ ἀφοῦ παιδευτοῦν λίγο θὰ εὐεργετηθοῦν πάρα πολύ», (Σοφία Σολ. γ΄ 5).
«Πολλὲς φορὲς οἱ ἀσθένειες εἶναι καὶ τιμωρίες γιὰ τὰ ἁμαρτήματα μας, ἔρχονται δὲ γιὰ τὴν ἐπιστροφή μας στὸ σωστὸ δρόμο», Μέγας Βασίλειος.
«Ὁ ἁπλὸς ἄνθρωπος ἔχει πάντοτε τὶς εὐλογίες τοῦ Θεοῦ», (Παρ. ια΄ 25).
«Τίποτε δὲν μπορεῖ νὰ κάμει τὴν ψυχὴ τόσο φιλοσοφημένη καὶ ἐπιεικῆ καὶ ἤπια, ὅσο ἡ συνεχὴς ἀνάμνηση τῶν ἁμαρτημάτων μας», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Ἀντισταθεῖτε στὸν διάβολο καὶ θὰ φύγει ἀπὸ σᾶς», (Ἰακ. δ΄ 7).
«Ὁ Θεὸς δὲν ζητᾶ ἐξαιρετικοὺς ἀνθρώπους γιὰ ἁπλὸ ἔργο, ἀλλὰ ἁπλοῦς ἀνθρώπους γιὰ ἐξαιρετικὸ ἔργο», Ἀνώνυμος.
«Ἐκεῖνος ποὺ ἀτιμάζει τὸ φτωχό, ἐξοργίζει Ἐκεῖνον ποὺ τὸν δημιούργησε», (Παρ. ιζ΄ 5).
«Ὅτι θέλεις μπορεῖς νὰ τὸ ἀποφύγεις, ὅλα ἐκτὸς ἀπὸ τὴ συνείδηση σου», Ἱερὸς Αὐγουστῖνος.
«Ὅσοι ξέπεσαν ἀπὸ τὴν ἀρετή, πασχίζουν νὰ παρασύρουν καὶ τοὺς ἄλλους, γιὰ νὰ μὴν εἶναι μόνοι τους στὴν ἀσχημοσύνη», Ὅσιος Ἐφραὶμ ὁ Σῦρος.
«Ἡ σιωπὴ εἶναι μεγάλο δυναμωτικὸ τοῦ ἀοράτου πολέμου καὶ μιὰ βέβαια ἐλπίδα νίκης», Ὅσιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης.
«Μὴ ζητήσεις νὰ πάρεις γνώμη ἀπὸ κάποιον ποὺ δὲν εἶναι στὸν ἴδιο δρόμο μ΄ ἐσένα, ἀκόμη καὶ ἂν εἶναι πολὺ σοφός», Ἀββᾶς Ἰσαὰκ ὁ Σῦρος.
«Ὅποιος ὁμολογεῖ καὶ ἐγκαταλείπει τὶς ἁμαρτίες τοῦ, θὰ βρεῖ ἔλεος ἀπὸ τὸν Κύριο», Ἀββᾶς Ἰσαὰκ ὁ Σῦρος.
«Φύγετε μακριὰ ἀπὸ μένα ὅλοι οἱ ἐργάτες τῆς ἀδικίας», (Λουκ. ιγ΄ 26-27).
«Ἂν δὲν διατηρήσουμε μὲ τὴ συνεχῆ ἀνάμνηση τὴ διδασκαλία ποὺ φυτεύτηκε στὴ ψυχή μας, τὰ σκορπίσαμε ὅλα στὸν ἀέρα», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Τὸ βάρος τῶν θλίψεων ποὺ ὑπομένουμε γιὰ τὸν Κύριο, δὲν εἶναι τίποτα ἄλλο παρὰ τὸ βάρος τῆς δόξης ποὺ μᾶς ἀναμένει», Ὅσιος Ἰσίδωρος ὁ Πηλουσιώτης.
«Ἐδῶ στὸν κόσμο ὁ γεωργὸς καλλιεργεῖ τὴ γῆ, χρειάζεται ὅμως καὶ ἀπὸ τὸν οὐρανὸ τὶς βροχὲς καὶ τὰ νερά», Ὅσιος Μακάριος ὁ Αἰγύπτιος.
«Ἡ βάση τῆς πνευματικῆς ζωῆς καὶ τὸ θεμέλιο κάθε ἀρετῆς εἶναι ἡ ταπεινοφροσύνη», «Φωνὴ Κυρίου», 1999.
«Δὲν κρινόμαστε ἀπὸ τὰ ἀποτελέσματα τῶν ἐνεργειῶν μας, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν πρόθεση μας», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Δὲν ὑπάρχει γλυκύτερο πρᾶγμα ἀπὸ τὸ νὰ ἔχει κανεὶς ἀναπαυμένη τὴ συνείδηση του. Φτερὰ νιώθει μέσα του· πετάει», Γέρων Παΐσιος Ἁγιορείτης.
«Κακὸ δὲν εἶναι νὰ τιμωρεῖται κάποιος ἐδῶ, ἀλλὰ τὸ ὅτι γίνεται ἄξιος τῆς ἐκεῖ τιμωρίας», Διονύσιος Ἀρεοπαγίτης.
«Ἐκεῖνος ποὺ δὲν ἔχει γίνει τέλειος, ἔχει ἀκόμα ἐσωτερικὸ πόλεμο. Γιὰ λίγο βρίσκει ἀνάπαυση στὴν προσευχή, καὶ σ’ ἄλλη ὥρα βρίσκεται σὲ πόλεμο καὶ θλίψη», Ὅσιος Μακάριος ὁ Αἰγύπτιος.
«Τίποτα δὲν χαρακτηρίζει τόσο πολὺ τὸν Χριστιανό, ὅσο τὸ νὰ εἶναι εἰρηνοποιός, γιατὶ ὁ Κύριος μᾶς ὑποσχέθηκε καὶ τὴν ἀνταμοιβή μας γι’ αὐτό», Μέγας Βασίλειος.
«Ἐμπαίχτηκαν καὶ μαστιγώθηκαν, ἐνῷ ἄλλοι πριονίστηκαν καὶ ἄλλοι ἐσφάγησαν μὲ μαχαίρι», (Ἑβρ. ια΄ 36).
«Οὔτε νὰ ἔχεις μεγάλο θάρρος, οὔτε νὰ ἀπελπίζεσαι ὑπερβολικά. Τὸ πρῶτο σὲ ἐξασθενεῖ, τὸ δεύτερο σὲ ρίχνει κάτω», Ἅγιος Γρηγόριος Θεολόγος.
«Ἡ σκέπη καὶ ἡ πρόνοια τοῦ Θεοῦ ἁπλώνεται ἐπάνω σὲ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους, τὴν βλέπουν ὅμως ὅσοι καθάρισαν τὸν ἑαυτό τους ἀπὸ τὴν ἁμαρτία», Ἀββᾶς Ἰσαὰκ ὁ Σῦρος.
«Τὸ ἄγχος καταπολεμεῖται μὲ τὴν ἐμπιστοσύνη στὴν πρόνοια τοῦ Θεοῦ καὶ τὸν καλὸν ἀγῶνα», Ὅσιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης.
«Ὅταν ἀρχίσει κάποιος νὰ νηστεύει, αὐτὸ ξεσηκώνει τὸν νοῦ του νὰ ἐπιθυμήσει τὴ συνομιλία μὲ τὸν Θεό», Ἀββᾶς Ἰσαὰκ ὁ Σῦρος.
«Ἂς ἀπομακρύνουμε ἀπὸ τὸ στόμα μας κοροϊδίες καὶ βρισιὲς καὶ αἰσχρολογίες καὶ κακολογίες, καθὼς καὶ τὴν κακὴ συνήθεια τῶν ὅρκων», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Ὁ καθένας πειράζεται ὅταν παρασύρεται καὶ δελεάζεται ἀπὸ τὴ δική του ἐπιθυμία», (Ἴακ. α΄ 14).
«Πράγματι, περισσότερο ἀπὸ τὰ ἄσπρα μαλλιά, χαρακτηριστικὸ γνώρισμα τοῦ ἡλικιωμένου ἀποτελεῖ ἡ ὡριμότητα στὴ σύνεση», Μέγας Βασίλειος.
«Ἐὰν κάποιος στηρίζεται μόνο στὴ δική του δικαιοσύνη, χωρὶς νὰ δέχεται τὴν δικαιοσύνη τοῦ Θεοῦ, ἀγωνίζεται μάταια καὶ ἄδικα», Ὅσιος Μακάριος ὁ Αἰγύπτιος.
«Ὅσο μεγαλύτερες εἶναι οἱ εὐεργεσίες ποὺ πήραμε, τόσο βαρύτερα καὶ σκληρότερα τιμωρούμαστε, ὅταν ἀποδειχθοῦμε ἀνάξιοι τῆς εὐεργεσίας», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Ἡ ἐπιείκεια σᾶς ἂς γίνει γνωστὴ σὲ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους», (Φιλιπ. δ΄ 5).
«Σὲ κάθε προσευχὴ πρέπει νὰ ἔχετε ἕνα κόμπο δάκρυ. Κι ὅταν σᾶς ἔλθει κατάνυξη, μὴν τὸ λέτε πουθενά, γιατὶ εἶναι θεῖο δῶρο, μήπως καὶ τὸ χάσετε», Γέρων Ἱερώνυμος Ἀποστολίδης.
«Νὰ χαίρεσαι στὶς θλίψεις σου, νὰ πλουτίζεις στὴ φτώχεια σου, νὰ παρηγορεῖσαι στὶς ἀσθένειες σου», Ὅσιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης.
«Μεταλαμβάνετε συχνά, προσεύχεστε θερμά, ὑπομένεται καὶ θὰ δεῖτε χέρι δυνατὸ νὰ σᾶς κρατᾶ», Γέρων Ἀμφιλόχιος Μακρῆς.
«Κανεὶς δὲν παίρνει ὡς βραβεῖο τὸ στεφάνι, ἂν δὲν ἀγωνισθεῖ κατὰ τρόπο νόμιμο», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Πιστεύετε στὸ Εὐαγγέλιο καὶ στὴ μαρτυρία τῆς ἁγίας Ἐκκλησίας καὶ τότε θὰ γευθεῖτε καὶ στὴ γῆ τὴ μακαριότητα τοῦ παραδείσου», Ὅσιος Σιλουανὸς ὁ Ἀθωνίτης.
«Ὁ Θεός, ποὺ γνωρίζει τὶς δυνατότητες τῶν ἀνθρώπων, ἐπιτρέπει καὶ τὴ δύναμη τοῦ διαβόλου νὰ ἐνεργεῖ διαφορετικὰ σὲ κάθε ἄνθρωπο», Ὅσιος Μακάριος ὁ Αἰγύπτιος.
«Ἡ νηστεία μας ἐξομοιώνει μὲ τοὺς ἀγγέλους, μᾶς κάνει συγκάτοικους μὲ τοὺς ἁγίους, φρονηματίζει τὴ ζωή μας», Μέγας Βασίλειος.
«Μένε πλησίον καὶ νὰ συνομιλεῖς πάντοτε μὲ εὐσεβῆ ἄνθρωπο, μὲ αὐτὸν ποὺ γνωρίζεις καλά, ὅτι προσπαθεῖ νὰ τηρεῖ τὶς ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ, ποὺ ἔχει τὴν ψυχή του ὅμοια μὲ τὴν δική σου», (Σοφ. Σειρ. λζ΄ 12).
«Τὰ χαρίσματα τοῦ Θεοῦ ἔρχονται μόνα τούς, ἂν ὁ τόπος τῆς καρδιᾶς εἶναι καθαρός», Ἀββᾶς Ἰσαὰκ ὁ Σῦρος.
«Νὰ συνηθίζεις νὰ αὐτοκατακρίνεσαι, μήπως τυχὸν διέπραξες κάποιο ἁμάρτημα μὲ τὸ λογισμό σου, μήπως ἡ γλῶσσα ἔτρεξε πρὶν ἀπὸ τὸν νοῦ ἢ γλίστρησε σὲ λόγο ἄτοπο, μήπως καὶ χωρὶς νὰ τὸ θέλεις ἔπραξες ἁμαρτία», Μέγας Βασίλειος.
«Ἐκεῖνοι ποὺ ἀγωνίζονται πολύ, μὲ πολλὴ ταπείνωση καὶ μὲ πολλὴ ἐλπίδα στὸν Θεό, ἡ καρδιά τους χαίρεται καὶ ἡ ψυχή τους φτερουγίζει», Γέρων Παΐσιος Ἁγιορείτης.
«Ὅπως ὅταν τσίμπλα στὰ μάτια τοῦ σώματος δὲν ἀφήνει νὰ δοῦμε καθαρὰ γύρω μας ἔτσι καὶ ἡ ἐπιθυμία τῶν παρόντων, σκοτίζει τὸ λογισμό», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Ὅταν συζητᾶ κάποιος μὲ ἐνάρετο ἄνθρωπο, καρπώνεται ὄχι μικρὴ ὠφέλεια», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Ὅ Θεὸς ἀντιτάσσεται στοὺς ὑπερήφανους, στοὺς ταπεινοὺς δίνει τη χάρη Του», (Ἴακ. δ΄ 6, Α΄ Πέτρ. ε΄ 5).
«Ὅταν χάσει τὴν ταπείνωση ἡ ψυχή, χάνει συγχρόνως καὶ τὴ χάρη καὶ τὴν ἀγάπη γιὰ τὸ Θεὸ καὶ τότε σβήνει ἡ φλογερὴ προσευχή», Ὅσιος Σιλουανὸς ὁ Ἀθωνίτης.
«Προσέχετε νὰ μὴν κάνετε τὴν ἐλεημοσύνη σας μπροστὰ στοὺς ἀνθρώπους γιὰ νὰ σᾶς δοῦν» (Ματθ. στ΄ 1-6, 16-18).
«Θλῖβε τὴν κοιλιὰ καὶ ὁπωσδήποτε θὰ κλείσεις καὶ τὸ στόμα, γιατὶ ἡ γλῶσσα ἰσχυροποιεῖται ἀπὸ τὰ πολλὰ φαγητά», Ἰωάννης Σιναΐτης.
«Μὴ νομίσεις ὅτι μόνον οἱ ἅγιοι μεσολαβοῦν γιά μας, ἀλλὰ καὶ οἱ ἄγγελοι παρακαλοῦν τὸ Θεὸ στὶς θλίψεις μας», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Δῶσε ψωμὶ καὶ πᾶρε παράδεισο. Δῶσε μικρὰ καὶ πᾶρε μεγάλα. Δῶσε θνητὰ καὶ πᾶρε ἀθάνατα. Λύτρο τῆς ψυχῆς εἶναι ἡ ἐλεημοσύνη», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Γιὰ ὅσα κακὰ σκέπτεστε μέσα σας, τὸ βράδυ στὸ κρεβάτι σας νὰ μετανοεῖτε», Μέγας Βασίλειος.
«Καλύτερα νὰ νικιέται κάποιος ὅταν πρέπει, παρὰ νὰ νικᾶ μὲ τρόπο ἀθέμιτο καὶ ἐπικίνδυνο», Ἅγιος Γρηγόριος Θεολόγος.
«Τὰ μυστήρια τοῦ Θεοῦ ἀποκαλύπτονται στοὺς ταπεινόφρονες», Ἀββᾶς Ἰσαὰκ ὁ Σῦρος.
«Ὁ πιστός, στηριζόμενος μὲ τὴν πίστη στὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, ὑπομένει καρτερικὰ ὅτι Ἐκεῖνος ἐπιτρέπει», Ἱερὸς Αὐγουστῖνος.
«Ὅποιος δὲν ἔχει μέσα του τὴν ἀγάπη, ἀπὸ ὅλα ἔχει ξεκόψει καὶ ἔχει ἀποξενωθεῖ ἀπὸ ὅτι εἶναι ἀνώτερο καὶ πνευματικό», Μέγας Φώτιος.
«Ἀπὸ τοὺς κόπους καὶ ὄχι ἀπὸ τὶς ἡδονὲς πρέπει νὰ περιμένουν οἱ νέοι τιμὴ καὶ δόξα», Γνῶμες Ἁγίων Πατέρων.
«Δὲν καταστρέφει τόσο ἡ ἁμαρτία, ὅσο ἡ ἀπελπισία ποὺ ἀκολουθεῖ τὴν ἁμαρτία», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Τὰ γυμνὰ κόκαλα πείθουν ὅσους τὰ βλέπουν ὅτι τίποτε ἀπὸ τὰ γήινα δὲν εἶναι δικά μας», Ἅγιος Γρηγόριος Θεολόγος.
«Ὁ Θεὸς ἀπ’ ἀρχῆς δημιούργησε ἐλεύθερο τὸν ἄνθρωπο καὶ τὸν ἄφησε στὴν ἐλεύθερη αὐτοῦ θέληση καὶ διάθεση», (Σοφ. Σειρ. ιε΄ 14).
«Ἐκεῖνος ποὺ ἀπέβαλε τὴ φιλαυτία, ποὺ ἀποτελεῖ τὴ μητέρα ὅλων τῶν παθῶν, μὲ τὴ βοήθεια τοῦ Θεοῦ, εὔκολα θεραπεύει καὶ τὰ λοιπὰ πάθη», Ὅσιος Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής.
«Νὰ φεύγεις μακριὰ ἀπὸ ἐκείνους ποὺ ἀγαποῦν νὰ ἔχουν τὰ ὑλικά, ὅπως ἐπίσης καὶ ἀπὸ τὸ νὰ ἀποκτᾶς ὁ ἴδιος», Ἀββᾶς Ἰσαὰκ ὁ Σῦρος.
«Ὅπου ὑπάρχει πνευματικὴ διδασκαλία, ἐκεῖ ὑπάρχει καὶ σωφροσύνη καὶ σεμνότητα», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Ὁ δίκαιος ἄνθρωπος,»είτε τρώει, εἴτε πίνει, κάνει τὰ πάντα γιὰ τὴ δόξα τοῦ Θεοῦ»«, Μέγας Βασίλειος.
«Ὅπως ὁ Θεὸς μεταδίδει ἐξίσου σὲ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους το φῶς του, ἔτσι καὶ οἱ μιμητὲς τοῦ Θεοῦ ἂς ἀκτινοβολοῦν πρὸς ὅλους κοινὴ καὶ ἰσότιμη ἀγάπη», Μέγας Βασίλειος.
«Νὰ θεωρεῖς τὸν ἑαυτό σου κατώτερο καὶ χειρότερο ἀπὸ ὅλους, δίχως νὰ ἐπιδιώκεις τιμὴ ἢ ἔπαινο ἢ δόξα ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους», Ὅσιος Μακάριος ὁ Αἰγύπτιος.
«Ὑπάρχει τρόπος νὰ δείξουμε καλὴ πλεονεξία: Ἂς δώσουμε κάτι μικρὸ κατὰ τὴν παροῦσα ζωή, γιὰ νὰ πλουτίσουμε στὴν μέλλουσα», Ἅγιος Γρηγόριος Θεολόγος.
«Μάθετε ἀπὸ μένα, ὅτι εἶμαι πρᾶος καὶ ταπεινὸς στὴν καρδιά, καὶ θὰ βρεῖτε ἀνάπαυση στὶς ψυχές σας», (Ματθ. ια΄ 29).
«Τίποτε δὲν εἶναι φοβερὸ παρὰ μόνο το νὰ βρεθεῖς ἀντιμέτωπος μὲ τὸ Θεό», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Ἀγνοοῦμε τὸν ἴδιο τόν ἑαυτό μας. Πραγματικά, καθὼς φαίνεται, τὸ δυσκολότερο ἀπὸ ὅλα εἶναι νὰ γνωρίσει κανεὶς καλὰ τὸν ἑαυτό του», Μέγας Βασίλειος.
«Σπουδαιότερο εἶναι νὰ ἀγωνίζεσαι, παρὰ νὰ προετοιμάζεις ἄλλους νὰ ἀντιμετωπίζουν τὶς συμφορές», Ἅγιος Γρηγόριος Θεολόγος.
«Ὅσα κατορθώνουμε μὲ τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ, πρέπει νὰ τὰ ἀνακοινώνουμε καὶ σὲ ἄλλους, γιὰ νὰ δοξάζεται ὁ Θεός», Μέγας Βασίλειος.
«Τὸ Ἅγιο Πνεῦμα ἀποκαλύπτεται, φωτίζει, ζωοποιεῖ, μᾶλλον εἶναι τὸ ἴδιο φῶς καὶ ζωή. Καθιστᾶ τοὺς ἀνθρώπους ναούς, τοὺς θεοποιεῖ καὶ τοὺς τελειοποιεῖ», Ἅγιος Γρηγόριος Θεολόγος.
«Ἐὰν κρίναμε τοὺς ἑαυτούς μας, ὅπως πρέπει, δὲν θὰ κρινόμαστε», (Α΄ Κορ. ια΄ 31).
«Ὁ Χριστὸς ποτὲ δὲν ἔδιωξε ἁμαρτωλὸ οὔτε μίλησε ἄσχημα σὲ κάποιον ποὺ τοῦ ζήτησε βοήθεια», «Φωνὴ Κυρίου», 2002.
«Νὰ κατηγορεῖς τὸν ἑαυτό σου γιὰ τὰ σφάλματα σοῦ καὶ νὰ μὴν περιμένεις τοὺς ἐλέγχους τῶν ἄλλων», Μέγας Βασίλειος.
«Τόσο μεγάλη εἶναι ἡ χάρη ποὺ παρέχεται μὲ τὰ ἅγια μυστήρια, ὥστε ἔχει τὴ δύναμη νὰ καθαρίσει καὶ νὰ ἀναγεννήσει κάθε ἄνθρωπο», Ὅσιος Σεραφεὶμ τοῦ Σαρώφ.
«Γιατὶ ἂν δὲν συγχωρέσετε, λέει, στοὺς ἀνθρώπους τὰ παραπτώματά τους, οὔτε τὰ δικά σας θὰ συγχωρέσει ὁ Πατέρας σας ὁ οὐράνιος», (Ματθ. στ΄ 15).
«Νὰ φοβόμαστε ὄχι τὴν ἐξωτερικὴ ἀσθένεια, ἀλλὰ τὰ ἁμαρτήματα, ἐξ αἰτίας τῶν ὁποίων προῆλθε ἡ ἀσθένεια· καὶ νὰ φοβόμαστε τὴν ἀσθένεια τῆς ψυχῆς καὶ ὄχι τοῦ σώματος», Κλήμης Ἀλεξανδρείας.
«Ἐὰν μᾶς ἰδεῖ νὰ δεχόμαστε τὰ παρόντα δυσάρεστα μὲ εὐγνωμοσύνη, ἢ θὰ ἀπομακρύνει τὰ λυπηρά, ἢ θὰ μᾶς ἀμείψει μὲ τὰ μεγάλα στεφάνια τῆς ὑπομονῆς», Μέγας Βασίλειος.
«Πράγματι, εἶναι στενὸς ὁ δρόμος τῆς ἀλήθειας, εἶναι μονοπάτι ποὺ καὶ ἀπὸ τὶς δύο πλευρὲς ἔχει γκρεμό, γεμᾶτο ἀπὸ δυσκολίες», Ἅγιος Γρηγόριος Θεολόγος.
«Πολλοὶ ἐξαφανίζουν τὸ δίκαιο, ὅταν καταφρονοῦν τοὺς φτωχοὺς καὶ δὲν ἐλέγχουν τοὺς ἰσχυροὺς ποὺ τοὺς καταδυναστεύουν», Μέγας Βασίλειος.
«Ἂς κοπιάσουμε ὅπως ὁ Δαβίδ, φωνάζοντας τὸ Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησε με», Ἡσύχιος Πρεσβύτερος.
««Εὔκολον εἰς ἀπάτην τὸ καθ’ ἡδονὴν ἅπαν» (Εὔκολα ἐξαπατᾶ καθετὶ ποὺ περιέχει ἡδονή)», Ἅγιος Γρηγόριος Θεολόγος.
«Ἡ ἁπλότητα εἶναι ἕνας δρόμος ποὺ ὁδηγεῖ στὴ φιλοσοφημένη ζωή. Κανένας δὲν εἶναι τόσο καλὸς καὶ ὡραῖος στὴν ψυχὴ ὅσο ὁ ἁπλός», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Προτιμότερος εἶναι ἐκεῖνος ποὺ ὑπολείπεται σὲ σοφία ἀλλ’ ἔχει φόβο Θεοῦ», (Σοφ. Σειρ. ιθ΄ 24).
«Ἂν μᾶς κατέλαβε φρόνημα κενοδοξίας καὶ ἀλαζονείας καὶ τυφλωθήκαμε ἀπὸ ἔπαρση, πέφτουμε ἀναπόφευκτα στὸ ἴδιο ἁμάρτημα μὲ τὸ διάβολο», Μέγας Βασίλειος.
«Δὲν μπορεῖ κανεὶς ἀλλιῶς νὰ ὑπομείνει τὶς θλίψεις, ἂν δὲν καταφρονήσει τὴ ζωή του στὸν κόσμο γιὰ τὴν ἐπιθυμία τῆς μέλλουσας ζωῆς», Ἀββᾶς Ἰσαὰκ ὁ Σῦρος.
«Νὰ θυμᾶσαι πάντοτε ὅτι καὶ ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ μὲ ὅλους τοὺς φίλους Του μπῆκε στὴ βασιλεία Του μέσα ἀπὸ ἀγκάθια καὶ σταυρούς», Ὅσιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης.
«Διότι αὐτὸ σημαίνει νὰ εἶσαι μαθητὴς τοῦ Χριστοῦ, τὸ νὰ εἶσαι πρᾶος καὶ ἐπιεικής», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Τὸ ἔργο ποὺ δὲν ἔχει λόγο, εἶναι καλύτερο ἀπὸ τὸ λόγο χωρὶς ἔργο. Χωρὶς καλὴ ζωή, ποτὲ κανένας δὲν ὑψώθηκε», Ἅγιος Γρηγόριος Θεολόγος.
«Ἂν ὁ γιός σου μάθει προκαταβολικὰ νὰ σκέπτεται στοχαστικά, ἀπέκτησε πλοῦτο μεγαλύτερο ἀπὸ κάθε ἄλλο πλοῦτο καὶ δόξα πολὺ μεγάλη», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Τίποτε δὲν δυσαρεστεῖ τόσο τοὺς περισσότερους ἀκροατές, ὅσο τὸ νὰ ἐγκωμιάζει κανεὶς τὸν ἑαυτό του», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Ὁ Θεὸς ἀπ’ ἀρχῆς δημιούργησε ἐλεύθερο τὸν ἄνθρωπο καὶ τὸν ἄφησε στὴν ἐλεύθερη αὐτοῦ θέληση καὶ διάθεση», (Σοφ. Σειρ. ιε΄ 14).
«Ὁ αὐτάρκης, ἐπειδὴ δὲν ἔχει ἀνάγκη ἀπὸ τίποτε, εἶναι πλησιέστερα ἀπὸ τοὺς ἄλλους στὸ Θεό», Ἅγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως.
«Ἐξέτασε τὸν ἑαυτό σου, ποιός εἶσαι. Γνώρισε τὴν φύση σου, ὅτι δηλαδὴ τὸ μὲν σῶμα σου εἶναι θνητό, ἡ δὲ ψυχή σου ἀθάνατη», Μέγας Βασίλειος.
«Ἀκοῦστε τὰ αὐτά, πατέρες καὶ μητέρες, ὅτι δὲν θὰ μείνει χωρὶς ἀμοιβὴ ὁ κόπος σας γιὰ τὴν ἀνατροφὴ τῶν παιδιῶν», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Ἑτοίμασε τὴν ψυχή σου γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση τῶν πειρασμῶν. Κάνε εὐθεῖα τὴν καρδιά σου καὶ ἔχε κουράγιο», (Σοφ. Σειρ. β΄ 1-2)
«Ἕνας ἄνθρωπος πολὺ ψηλὸς κι ἕνας ἄνθρωπος πολὺ κοντός, τὸ ἴδιο ἀπέχουν ἀπὸ τὰ ἀστέρια», Ἅγιος Γρηγόριος Παλαμᾶς.
«Ὅσοι θέλουν νὰ ἐλευθερωθοῦν ἀπὸ τὴν πικρὴ δουλεία στὸν ἐχθρὸ διάβολο ὀφείλουν νὰ ἀντιταχθοῦν στὰ θελήματα τοῦ καὶ νὰ ἀρχίσουν φανερὸ πόλεμο ἐναντίον του», Ὅσιος Ἐφραὶμ ὁ Σῦρος.
«Προφυλάξου καὶ μὴ ἐλέγχεις κανέναν, γιὰ κανένα πρᾶγμα. Ἡ ἀγάπη δὲ θυμώνει, μήτε ἐλέγχει κανέναν μὲ πάθος», Ἀββᾶς Ἰσαὰκ ὁ Σῦρος.
«Ἡ νηστεία εἶναι ἐντολὴ ποὺ δόθηκε γιὰ τήρηση στὴν ἀνθρώπινη φύση ἀπὸ τὴν ἀρχή, καὶ ἀπὸ ἐκεῖ ἔπεσαν οἱ πρωτόπλαστοι», Ἀββᾶς Ἰσαὰκ ὁ Σῦρος.
««Μακαριότης ἔστι βουλῆς κακῆς ἐκπεσεῖν». (Εἶναι μακαριότητα τὸ νὰ ξεφύγει κάποιος ἀπὸ τὴν κακὴ σκέψη)», Ὅσιος Ἰωάννης Δαμασκηνός.
«Ἔβαλα μπροστά σου τὴ ζωὴ καὶ τὸ θάνατο, τὸ ἀγαθὸ καὶ τὸ κακό», (Δεύτ. λ΄ 15).
«Γιὰ τοὺς ἀνθρώπους μεγάλη δόξα στὴ ζωὴ εἶναι ἡ γνώση, ἀλλὰ καὶ κακὸ γιὰ ὅσους τὴν χρησιμοποιοῦν ἄσχημα», Ἅγιος Γρηγόριος Θεολόγος.
«Καθένας ποὺ βρίζεται ἢ ὑποφέρει ἀπὸ κάτι φοβερό, νὰ ὑποφέρει μὲ πραότητα τὶς βρισιὲς καὶ νὰ συγκρατεῖ τὴν ὀργή του, ἐφόσον, συγκρατῶντας τὴν ὀργή του, πρόκειται νὰ γίνει μιμητὴς τοῦ Θεοῦ», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
««Ἁμαρτήματα γυναικῶν, ἀνδρῶν ἀπαιδευσία». (Τὰ ἁμαρτήματα τῶν γυναικῶν ὀφείλονται στὴν ἀπαιδευσία τῶν ἀνδρῶν)», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Καθάρισε πρῶτα τὸ ἐσωτερικὸ τοῦ ποτηριοῦ καὶ τοῦ πιάτου γιὰ νὰ ἔχει ἀξία καὶ ἡ ἐξωτερικὴ καθαριότητα», (Ματθ. κγ΄ 26).
«Ἀρετὴ ποὺ δὲν ἀσκεῖται ἔμπρακτα, γρήγορα κάτω ἀπὸ τὴν ἐπήρεια τῶν διαφόρων περιστάσεων ἐξαφανίζεται», Ἅγιος Γρηγόριος Θεολόγος.
«Ρώτησε τὸν πατέρα σου καὶ θὰ σοῦ ἐξηγήσει, τοὺς γεροντότερους, καὶ θὰ σοῦ ποῦν», Ὅσιος Κασσιανὸς ὁ Ρωμαῖος.
«Μακάριο δὲν εἶναι τόσο νὰ γνωρίζεις κάτι περὶ Θεοῦ, ἀλλὰ τὸ νὰ ἔχεις μέσα σου τὸν Θεὸ» Γρηγόριος Νύσσης.
«Δὲν πείθονται οἱ ἀντιφρονοῦντες ὅτι ὁ Θεός μας εἶναι ἀληθινός, ὅταν ἀγανακτοῦμε καὶ ὀργιζόμαστε καὶ δυσανασχετοῦμε, ἀλλὰ ὅταν εἴμαστε ἐπιεικεῖς καὶ πρᾶοι καὶ ἤπιοι», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Ἡ ἀδικία εἶναι μεγάλη ἁμαρτία. Ὅλες οἱ ἁμαρτίες ἔχουν ἐλαφρυντικά, ἡ ἀδικία δὲν ἔχει· μαζεύει ὀργὴ Θεοῦ. Φοβερό!», Γέρων Παΐσιος Ἁγιορείτης.
«Ἕνας ἀδελφὸς ρώτησε τὸν Ἀββᾶ Σισώη: «Τί νὰ κάνω μὲ τὰ πάθη καὶ τοὺς δαίμονες;». Καὶ ὁ Γέρων εἶπε: «Ὁ καθένας μας μπαίνει σὲ πειρασμὸ ἀπὸ τὴ δική του ἐπιθυμία»«, (Εὐεργετινὸς Α΄).
«Μεγάλο ἀγαθὸ εἶναι το νὰ ἐλεεῖ κάποιος τοὺς φτωχούς. Ἀλλὰ τίποτε δὲν εἶναι τόσο μεγάλο, ὅσο τὸ νὰ ἀπαλλάσσει κάποιον ἀπὸ τὴν πλάνη», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Καλύτερα νὰ κατοικήσεις μὲ τὰ θηρία παρὰ μὲ αὐτοὺς ποὺ ἔχουν κακὴ ζωή. Κάθισε μαζὶ μὲ γῦπες παρὰ μὲ πλεονέκτη καὶ ἄπληστο», Ἀββᾶς Ἰσαὰκ ὁ Σῦρος.
«Ἂν κάποιος προσεύχεται στὸν Κύριο καὶ σκέφτεται ἄλλα πράγματα, τότε ὁ Κύριος δὲν εἰσακούει αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὴν προσευχή», Ὅσιος Σιλουανὸς ὁ Ἀθωνίτης.
«Στὴν ἐπίγεια ζωή, πρέπει νὰ ἀποθηκεύουμε ἔλαιον, δηλαδὴ νὰ κάνουμε ἐλεημοσύνες, γιὰ νὰ μᾶς φανεῖ χρήσιμο ἐκεῖ στὴν ἄλλη ζωή», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Τίποτε δὲν εἶναι πάνω ἀπὸ τὸν Κύριό μας. Αὐτὸς καὶ μόνο Αὐτὸς εἶναι πάνω ἀπ’ ὅλα. Καὶ ἀπὸ Ἐκεῖνον ἐξαρτῶνται ὅλα», Ὅσιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης.
«Αὐτὸ κυρίως εἶναι τὸ γνώρισμα τοῦ πράου, τὶς μὲν ἀδικίες ποὺ γίνονται σ’ αὐτὸν νὰ τὶς παραβλέπει, τοὺς ἀδικούμενους ὅμως νὰ τοὺς ὑπερασπίζεται», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Ἡ ἡσυχία καὶ ἡ προσευχὴ εἶναι πολὺ μεγάλα ὅπλα γιὰ τὴν ἀρετή, γιατὶ καθαρίζοντας τὸν νοῦ τὸν κάνουν διορατικό», Ὅσιος Θαλάσσιος.
«Κάθε ἀθλητὴς ἐγκρατεύεται ἀπὸ ὅλα». Καὶ ἀπὸ τὸ λόγο καὶ ἀπὸ τὸ βλέμμα καὶ ἀπὸ τὴν αἰσχρὴ φωνὴ καὶ ἀπὸ τὴν κακολογία καὶ ἀπὸ τὴ βλασφημία καὶ ἀπὸ τὴν αἰσχρολογία», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Ὁ εὐεργετημένος πρέπει νὰ θυμᾶται τὸ καλὸ ποὺ τοῦ ἔκαναν, ὁ εὐεργέτης ὅμως καθόλου», Ἅγιος Γρηγόριος Θεολόγος.
«Ἀφοῦ ἐπικαλεσθοῦμε τὴ βοήθεια Ἐκείνου, τότε νὰ καταπιαστοῦμε μὲ αὐτὰ ποὺ ἔχουμε νὰ πράξουμε», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Κυρίως αὐτὸ εἶναι τὸ γνώρισμα τῶν ἐνάρετων, τὸ νὰ εὐχαριστοῦν διαρκῶς καὶ γιὰ ὅλα τὸ Θεό», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Ὁ Θεὸς προτιμάει τὴν εὐσπλαχνία γιὰ ὅσους μετανοοῦν καὶ τὴν καταδίκη γιὰ τοὺς ἀμετανόητους», Μέγας Βασίλειος.
«Ὅτι θέλουμε νὰ τὸ ζητᾶμε ἀπὸ τὸ Θεό. Καὶ Ἐκεῖνος, ὅταν ἔχουμε καλὴ προαίρεση καὶ εἶναι γιὰ τὸ καλό μας, θὰ τὸ κάμει», Γέρων Ἱερώνυμος Ἀποστολίδης.
«Εἶναι μακάριοι ἐκεῖνοι ποὺ ζώστηκαν τὴν ὑπομονὴ καὶ τὴν ἐλπίδα καὶ ρίχτηκαν στὴ θάλασσα τῶν θλίψεων γιὰ χάρη τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ, μὲ ἁπλότητα καὶ χωρὶς νὰ τὸ ἐξετάσουν», Ἀββᾶς Ἰσαὰκ ὁ Σῦρος.
«Αὐτὰ ποὺ μαζεύονται, χάνονται καὶ αὐτὰ ποὺ σκορπίζονται παραμένουν. Ἀπὸ τὸ χέρι τοῦ Θεοῦ κανένας δὲν μπορεῖ νὰ τὰ ἁρπάξει», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Ἐξ αἰτίας τῆς ἀπιστίας μας καὶ τῆς ἔλλειψης ἐμπιστοσύνης πρὸς τὸν Θεό, δὲν μποροῦμε ἀκόμη νὰ ἐπιτύχουμε τὴν πνευματικὴ θεραπεία καὶ σωτηρία μας», Ὅσιος Μακάριος ὁ Αἰγύπτιος.
«Ψυχὴ ἁμαρτωλή, αἰχμάλωτη στὰ πάθη, δὲν μπορεῖ νὰ ἔχει εἰρήνη καὶ χαρὰ ἐν Κυρίῳ, ἔστω κι ἂν ἔχει ὅλα τὰ πλούτη τῆς γῆς», Ὅσιος Σιλουανὸς ὁ Ἀθωνίτης.
«Ἂν ἐπισκεφθεῖς γιατρὸ καὶ θελήσεις νὰ ρωτήσεις, θὰ μάθεις ὅτι ὅλες σχεδὸν οἱ ἀρρώστιες ἔχουν αἰτία τὴν πολυφαγία», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Πρέπει νὰ εἴμαστε εὐκολομετακίνητοι ἀπὸ τὸ κακὸ πρὸς τὸ καλύτερο καὶ ἀμετακίνητοι ἀπὸ τὸ καλὸ πρὸς τὸ χειρότερο», Ἅγιος Γρηγόριος Θεολόγος.
«Δὲν μπορεῖς ποτὲ νὰ ἰδεῖς τὴν ψυχὴ τοῦ πλεονέκτη χωρὶς φροντίδα καὶ κακοκεφιὰ καὶ φόβο καὶ ταραχή», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Μὲ τὴν ὀργὴ εἶναι ἀδύνατο νὰ ἀποκτήσουμε τὴν κοσμιότητα καὶ τὴν εὐπρέπεια, ποὺ ὅλοι ἐπαινοῦν», Ὅσιος Ἰωάννης ὁ Κασσιανός.
«Ὅσο ἐξαρτᾶται ἀπὸ ἐσᾶς νὰ εἰρηνεύετε μὲ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους», (Ρωμ. ιβ΄ 18).
«Ἡ φιλαργυρία εἶναι ποὺ δημιούργησε μίση καὶ κλοπὲς καὶ φθόνους καὶ χωρισμοὺς καὶ ἔχθρες καὶ ζάλες καὶ μνησικακίες καὶ φόνους», Ὅσιος Ἰωάννης Σιναΐτης.
«Ὅταν δίνει ὁ Θεός, δὲν ἔχει δύναμη ὁ φθόνος καὶ ὅταν δὲν δίνει, δὲν ἔχει δύναμη ὁ κόπος», Ἅγιος Γρηγόριος Θεολόγος.
«Ἄγρια εἶναι ἡ νεότητα καὶ ἔχει ἀνάγκη ἀπὸ πολλοὺς δασκάλους, ἐπιστάτες, παιδαγωγούς, συνοδούς, τροφεῖς», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Ἐκεῖνος ποὺ ἀπογοητεύθηκε καὶ δὲν μετανοεῖ, ἀποκλείει τὴ διόρθωσή του, ἐφόσον δὲ θέλει νὰ χρησιμοποιήσει τὰ φάρμακα ποὺ ἐπιβάλλει ἡ μετάνοια», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Ἂν θέλεις νὰ διδάξεις τὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, μὴ λὲς λόγια. Προσπάθησε νὰ εἶσαι πάντοτε εὐγενὴς καὶ ἀξιαγάπητος», Ἅγιος Νικόλαος Καβάσιλας.
«Ἡ ψυχή μας δὲν εἶναι ὅλη ἀπὸ τὴ φύση της οὔτε ἀγαθὴ οὔτε κακή, ἀλλὰ γίνεται καὶ τὸ ἕνα καὶ τὸ ἄλλο μὲ τὴν προαίρεση μας, μὲ τὴν ἐλεύθερη ἐσωτερικὴ ἐκλογὴ καὶ ἀπόφαση μας», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Ὅποιος δὲν ἔχει μέσα του τὴν ἀγάπη, ἀπὸ ὅλα ἔχει ξεκόψει καὶ ἔχει ἀποξενωθεῖ ἀπὸ ὅτι εἶναι ἀνώτερο καὶ πνευματικό», Μέγας Φώτιος.
«Ἡ ἀθυμία καὶ ἡ ἀγωνία καὶ ἡ συνεχὴς φροντίδα, πολλὲς φορὲς καὶ ὁ θυμός, σκοτίζουν τὴ διαύγεια τοῦ νοῦ καὶ δὲν ἀφήνουν νὰ γεννηθοῦν ἀπὸ αὐτὸν λογικὲς σκέψεις», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Τίποτε δὲν ὑπάρχει πιὸ ἰσχυρὸ καὶ τίποτε πιὸ δυνατὸ ἀπὸ τὴν πραότητα. Αὐτὴ ἐξασφαλίζει διαρκῆ γαλήνη στὴν ψυχή μας», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Δὲν εἶναι μικρὸ πρᾶγμα ἡ ἱκανότητα νὰ διαλέγουμε τὸν κατάλληλο καιρὸ γιὰ κάθε μας ἐνέργεια», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Ὁ σοφὸς ἀκούει τὶς συμβουλὲς τῶν ἄλλων», (Παρ. ιβ΄ 15).
«Μὴν προσφέρεσαι νὰ ἀκοῦς τοὺς λόγους τοῦ καταλάλου, οὔτε νὰ μιλᾶς σὲ ἐκεῖνον ποὺ ἀπὸ ἐμπάθεια κατηγορεῖ τοὺς πάντες», Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής.
«Ἂς ψάλλει ἡ γλῶσσα καὶ ἂς ἐρευνᾶ ὁ νοῦς τὸ νόημα τῶν ψαλλομένων, ὥστε νὰ ψάλλεις καὶ μὲ τὸ πνεῦμα σου καὶ μὲ τὸ νοῦ σου», Μέγας Βασίλειος.
«Σημάδι τῆς ψυχῆς ποὺ ἀδιαφορεῖ εἶναι το νὰ μὴν ἀκούει μὲ εὐχαρίστηση τὶς Ἅγιες Γραφές, ἐνῷ ἡ ψυχὴ ποὺ ἀγρυπνὰ δέχεται τοῦ θείους λόγους, ὅπως ἡ γῆ ποὺ διψᾶ γιὰ βροχή», Ὅσιος Ἐφραὶμ ὁ Σῦρος.
«Νὰ φεύγεις ἀπὸ τοὺς σπάταλους, ὅπως ἐπίσης καὶ ἀπὸ τὴ σπατάλη. Νὰ φεύγεις ἀπὸ τοὺς ἀκόλαστους, ὅπως ἐπίσης καὶ ἀπὸ τὴν ἀκολασία», Ἀββᾶς Ἰσαὰκ ὁ Σῦρος.
«Ἁγνότητα σημαίνει ζηλευτὸς οἶκος τοῦ Χριστοῦ καὶ ἐπίγειος οὐρανὸς τῆς καρδιᾶς, ὑπερφυσικὴ ἀπάρνηση τῆς ἀνθρώπινης φύσης», Ἰωάννης ὁ Σιναΐτης.
«Ἀφοῦ βάλουμε ὅλη μας τὴ δύναμη στὴν ἐργασία τῶν ἀρετῶν, ἂς περιμένουμε ὑπομονετικὰ καὶ τὸν Κύριο καὶ τὴ βοήθεια Του», Ἀββᾶς Ζωσιμάς.
«Ὅταν τὸ λιοντάρι βρυχᾶται, ὅλα τὰ ἄγρια ζῶα τὰ τρέπει σὲ φυγή. Ὅταν ὁ Ἅγιος ὁμιλεῖ, ἀπὸ παντοῦ ἐκδιώκει τοὺς δαίμονες», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Κατέκρινε τὸν ἑαυτό σου, καὶ θὰ φύγει ἀπὸ ἐσένα ἡ τάση νὰ κατακρίνεις τοὺς ἄλλους», Ὅσιος Βαρσανούφιος.
«Δὲν λιώνει τόσο εὔκολα ὁ ἥλιος τὸ χιόνι, ὅσο ἡ ἐλεημοσύνη τὶς ἁμαρτίες μας, σὰν πέσει πάνω τους», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Νὰ ἀποφεύγεις μὲ ὅλη σου τὴ δύναμη τὴ συναναστροφὴ μὲ ἀνθρώπους ποὺ δὲν ἔχουν νὰ σοῦ προσφέρουν καμιὰ ὠφέλεια», (Εὐεργετινὸς Α΄).
«Νὰ μὴ μείνουμε μέσα σ’ αὐτὴ τὴ ραθυμία καὶ τὴ χαλάρωση, ἀφήνοντας συνεχῶς τὸ παρὸν καὶ ἀναβάλλοντας γιὰ αὔριο καὶ γιὰ τὸ μέλλον», Μέγας Βασίλειος.
«Ἂν θέλουμε νὰ λυτρωθοῦμε ἀπὸ τὸν πονηρὸ καὶ νὰ μὴν μποῦμε σὲ πειρασμό, ἂς πιστέψουμε στὸ Θεὸ καὶ ἂς συγχωρέσουμε ὅσους μᾶς ἔφταιξαν», Ὅσιος Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής.
«Οὐ κωλύω τὴν ἄνεσιν, ἀλλὰ κολάζω τὴν ἁμαρτίαν» («Δὲν ἐμποδίζω τὴν ἄνεση, ἀλλὰ τιμωρῶ τὴν ἁμαρτία»), Βενεδίκτου, Γρηγοριανὸ Ταμεῖο.
«Ὅπως ἀκριβῶς ἔχουμε ἀνάγκη ἀπ’ αὐτὴ τὴν ἀναπνοή, ἔτσι ἔχουμε ἀνάγκη καὶ ἀπὸ τὴ βοήθεια Του», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Ἐκείνων ποὺ ὁ ἀγῶνας εἶναι τέλειος, τελειότερη εἶναι ἡ ἀμοιβή· καὶ ἐκείνων ποὺ δὲν εἶναι τέλειος ὁ ἀγῶνας, ἐλλιπὴς εἶναι ἡ ἀμοιβή», Ἅγιος Γρηγόριος Θεολόγος.
«Ἐκεῖνος ποὺ ἀξιώθηκε νὰ μιλήσει μὲ τὸ Θεό, πόσα ἀγαθὰ δὲν θὰ ἀπολαύσει; Διότι ἡ προσευχὴ εἶναι διάλογος μὲ τὸ Θεό», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Ὁ δικαστής, ποὺ κρίνει δίκαιο τὸν ἄδικο καὶ ἄδικο τὸν δίκαιο, εἶναι ἀκάθαρτος ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καὶ προκαλεῖ τὴν ἀπέχθεια Του», Παροιμίες Σολομῶντος.
«Ἔβλεπαν τὰ μάτια μου τὸν Κύριο μπροστά μου πάντοτε, γιατὶ βρίσκεται στὰ δεξιά μου, γιὰ νὰ μὴ σαλευθῶ», (Πράξ. β΄ 25).
«Ἡ ἀγάπη ὁμολογεῖ τὸν Πατέρα, προσκυνάει τὸν Υἱό, καὶ δοξολογεῖ τὸ Πνεῦμα. Ἡ ἀγάπη δὲν διαιρεῖ τὴν ὁμοφωνία τῆς Τριάδος», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Οἱ πειρασμοὶ λοιπὸν εἶναι ποὺ δοκιμάζουν τὶς ψυχές, ἂν ἀγαποῦν τὸν Θεὸ ἢ ὄχι, καὶ αὐτοὶ τὶς κάνουν ἄξιες ἢ ἀνάξιες γι’ Αὐτόν», Ὅσιος Ἐφραὶμ ὁ Σῦρος.
«Ὡς πρὸς τὰ χρήματα ἐπαινοῦμε ἐκείνους ποῦ δὲν χρωστοῦν τίποτε, ἐνῷ ὡς πρὸς τὴν ἀγάπη μακαρίζουμε αὐτοὺς ποὺ διαρκῶς ὀφείλουν», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Ἡ προσευχὴ δὲν χρειάζεται ὁρισμένη στάση, ὁρισμένους τόπους καὶ καιρούς, ἀλλὰ γενναῖο καὶ νηφάλιο φρόνημα», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Τοῦτο εἶναι ποὺ ἀνατρέπει ὁλόκληρη τὴν οἰκουμένη, ἡ ἀμέλεια ποὺ δείχνουμε γιὰ τὴν ἀνατροφὴ τῶν παιδιῶν μας», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Γιὰ κάθε πρᾶγμα ὑπάρχει ὁ κατάλληλος καιρός», (Ἔκκλ. γ΄ 1).
««Σιτίοις χρώ, μὴ τοὶς ἠδέσιν, ἀλλὰ τοὶς ὠφελίμοις» (Νὰ χρησιμοποιεῖς τροφὲς ὄχι τὶς νόστιμες, ἀλλὰ τὶς ὠφέλιμες), Νεῖλος ὁ Ἀσκητής.
«Πρέπει λοιπὸν ὁ ἄνθρωπος μὲ τὴ θέληση τοῦ νὰ καλλιεργήσει τὸ χωράφι τῆς καρδιᾶς του ἀλλὰ χρειάζονται καὶ οἱ βροχὲς τῆς χάριτος», Ὅσιος Μακάριος ὁ Αἰγύπτιος.
«Εἶναι ἀδύνατο νὰ πλησιάσουμε τὸ ἀγαθό, ἂν πρῶτα δὲν ἀπομακρυνθοῦμε καὶ ἀποφύγουμε τὸ κακό», Μέγας Βασίλειος.
«Ἡ αὐτάρκεια ἔχει διαφορετικὴ σημασία γιὰ τὸν καθένα, ἀνάλογα μὲ τὴν κατάσταση καὶ τὴ συνήθεια τοῦ σώματος καὶ τὴν ἀνάγκη ποὺ ἔχει κάθε φορά», Μέγας Βασίλειος.
«Δὲν ὑπάρχει κανένα κακὸ χειρότερο ἀπὸ τὴν ὀκνηρία, κανένα μεγαλύτερο ἀπὸ τὴν ἀργία», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Ἡ ἀπελπισία ἔχει τὴν ἰδιότητα νὰ μᾶς ἀποστερεῖ ἀπὸ τὰ ἀγαθὰ ποὺ ἀποκτήσαμε, ἡ ἀδιαφορία δὲν μᾶς ἀφήνει νὰ ἀπαλλαγοῦμε ἀπὸ τὰ κακὰ ποὺ μᾶς περιμένουν», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Ἐπιφέρει ὁ Θεὸς τὴν τιμωρία, γιὰ νὰ ἀνακόψει τὰ δεινὰ ποὺ ἔρχονται καὶ γιὰ νὰ ἀναχαιτίσει τὴν αὔξηση τῆς κακίας», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Τί εἶναι ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ; Θεωρία τοῦ Θεοῦ, δοξολογία καὶ ὑμνωδία μαζὶ μὲ τοὺς ἀγγέλους», Ἅγιος Γρηγόριος Θεολόγος.
«Τὸ τραπέζι νὰ εἶναι ἀπέριττο, σκοπεύοντας νὰ μᾶς ἀπαλλάξει ἀπὸ τὴν φυσικὴ ἀνάγκη τῆς πείνας», Μέγας Βασίλειος.
«Μέμψις δ’ ἀνεύθυνος τὶς ἡ βλασφημία» (Ἡ βλασφημία εἶναι μιὰ μορφὴ ἀπερίσκεπτη), Ἅγιος Γρηγόριος Θεολόγος.
«Σὲ κάθε ἐκδήλωση τῆς ζωῆς νὰ ἔχεις τὴν ταπείνωση τοῦ Κυρίου, τὴν ἁγιότητα, τὴν πραότητα Του, καὶ τὸ παράδειγμα Τοῦ σὰν ὑπογραμμό», Ὅσιος Μακάριος ὁ Αἰγύπτιος.
«Τὰ δάκρυα γιὰ τοὺς νεκροὺς ἐξατμίζονται, τὰ λουλούδια μαραίνονται, ἀλλὰ ἡ προσευχὴ ἀνεβαίνει ὡς τὸν θρόνο τοῦ Θεοῦ», Ἱερὸς Αὐγουστῖνος.
«Ἡ κακία καὶ ἡ ἀρετὴ δὲν εἶναι ἀποτέλεσμα τῆς φύσεως, ἀλλὰ τῆς προαιρέσεως», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Ἡ ταπεινὴ γνώση τοῦ ἑαυτοῦ μας πρέπει νὰ τιμᾶται περισσότερο ἀπὸ τὸ ὕψος ὅλων τῶν ἐπιστημῶν», Ὅσιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης.
«Ἐκεῖνο ποὺ τρέφει τὸ σῶμα εἶναι ἡ ὀλιγάρκεια, ἐπειδὴ τὸ λίγο μπορεῖ νὰ τὸ ἀφομοιώσει ὁ ὀργανισμός. Ἐνῷ τὸ ἐπὶ πλέον, ὄχι μόνον δὲν τρέφει τὸ σῶμα, ἀλλὰ καὶ τὸ καταστρέφει», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Μὴν ξεχνᾶτε ποτὲ πὼς ἡ ἐνασχόληση μὲ τὰ σφάλματα τῶν ἄλλων ἀποτελεῖ σοβαρὸ παράπτωμα», «Συμβουλὲς Γέροντος».
«Ὁ Θεός, τὴν ψυχὴ ποὺ ἐλπίζει σὲ Αὐτὸν δὲν τὴν ἀφήνει νὰ πέσει σὲ πειρασμὸ τέτοιον ποὺ νὰ μὴν μπορεῖ νὰ τὸν σηκώσει, ὥστε νὰ φτάσει σὲ ἀπόγνωση», Ὅσιος Ἐφραὶμ ὁ Σῦρος.
«Ὅπως τὰ σύννεφα κρύβουν τὸν ἥλιο, ἔτσι καὶ οἱ πονηρὲς σκέψεις σκοτίζουν καὶ καταστρέφουν τὸν νοῦ», Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Σιναΐτης.
«Ὄχι ὅταν τιμωρούμαστε, ἀλλὰ ὅταν ἁμαρτάνουμε, τότε εἶναι δίκαιο νὰ πονοῦμε καὶ νὰ ὑποφέρουμε», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Πρὶν πεῖτε ὁτιδήποτε, σκεφθεῖτε μήπως μὲ τὰ λόγια σας προσβάλλετε τὸ Θεὸ ἢ τὸν πλησίον σας», «Συμβουλὲς Γέροντος».
«Ὁ ταπεινὸς ποτὲ δὲν πέφτει. Ἀπὸ ποὺ νὰ πέσει, ἀφοῦ βρίσκεται κάτω ἀπὸ ἄλλους;», Ὅσιος Μακάριος ὁ Αἰγύπτιος.
«Ἀπόκτησε γλυκὰ χείλη καὶ θὰ τοὺς ἔχεις ὅλους φίλους», Ἀββᾶς Ἰσαὰκ ὁ Σῦρος.
«Ἔτσι πρέπει νὰ λάμψει το φῶς σας μπροστὰ στοὺς ἀνθρώπους γιὰ νὰ δοῦν τὰ καλά σας ἔργα καὶ νὰ δοξάσουν τὸν Πατέρα σας ποὺ εἶναι στὸν οὐρανό», (Ματθ. ε΄ 16).
«Ὅταν δεῖς ἄνθρωπο κουρασμένο πνευματικά, μὴν τοῦ βάλεις ἄλλο φορτίο, γιατὶ τὰ γόνατα δὲν ἀντέχουν», Γέρων Ἀμφιλόχιος Μακρῆς.
«Δὲν καταστρέφει ὁ πλοῦτος, οὔτε ἡ φτώχεια, ἀλλὰ ἡ κακὴ προαίρεση ποὺ δὲν μπορεῖ νὰ χρησιμοποιήσει, ὅπως πρέπει, τὸ κάθε ἕνα ἀπὸ αὐτά», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Αὐτὸ σημαίνει νὰ κατοικήσει μέσα μας ὁ Θεός· το νὰ ἔχουμε μὲ τὴ μνήμη μέσα μας ἐγκαταστημένο τὸν Θεό», Μέγας Βασίλειος.
«Θέλεις νὰ βρεῖς τὴν αἰώνια ζωή; Κράτησε αὐτὰ τὰ δύο, τὴν πίστη καὶ τὴν ταπεινοφροσύνη», Ἀββᾶς Ἰσαὰκ ὁ Σῦρος.
«Ὁ καρπὸς ὅμως τοῦ Πνεύματος εἶναι ἀγάπη, χαρά, εἰρήνη, μακροθυμία, χρηστοήθεια, ἀγαθοσύνη, πίστις, πραότης, ἐγκράτεια», (Γάλ. ε΄ 22-23).
«Τὸ νὰ βλέπει κανεὶς δὲν εἶναι ἁμαρτία, ἀλλὰ ἁμαρτία εἶναι νὰ βλέπει κανεὶς μὲ φθόνο, ὑπερηφάνεια καὶ ἀπληστία», Μέγας Ἀντώνιος.
«Εἶναι μακάριος ἐκεῖνος ποὺ γνωρίζει τὴν πληγὴ ποὺ ὑπάρχει στὸ βάθος τῆς ψυχῆς του, ὥστε νὰ μπορεῖ νὰ πλησιάζει τὸ θεῖο γιατρό», Μέγας Βασίλειος.
«Μὴ θέλεις νὰ μὲ πείσεις μὲ τὰ λόγια, ἀλλὰ μὲ τὰ ἔργα. Μισῶ τὴ διδασκαλία ποὺ εἶναι ἀντίθετη μὲ τὸν τρόπο ζωῆς», Ἅγιος Γρηγόριος Θεολόγος.
«Ἡ προθυμία φέρνει προθυμία καὶ ὅπως ἀκριβῶς ἡ φωτιά, μὲ ὅσα περισσότερα ξύλα τροφοδοτεῖται, τόσο περισσότερο δυναμώνει, ἔτσι καὶ ἡ προθυμία», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Κάνει προσευχὴ αὐτὸς ποὺ πάντα προσφέρει στὸ Θεὸ ὡς καρπὸ τὴν πρώτη του σκέψη», Ὅσιος Νεῖλος ὁ Ἀσκητής.
«Ἡ ἐλεύθερη βούληση ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν προσωπική μας ἐκλογή. Αὐτὴ ἡ προσωπικὴ ἐκλογὴ εἶναι τὸ αὐτεξούσιο», Μέγας Βασίλειος.
«Μὴ θέλεις νὰ κρατεῖς ἀνέμους στὴν παλάμη σου, δηλαδὴ πίστη δίχως ἔργα», Ἀββᾶς Ἰσαὰκ ὁ Σῦρος.
«Καιρὸς τῆς συλλογῆς δὲν εἶναι ἐκεῖνος, ἀλλὰ αὐτὸς ἐδῶ. Μὴν καταναλώνεις λοιπὸν ἀδίκως αὐτὰ ποὺ ἔχεις σὲ ἀπολαύσεις καὶ ματαιοδοξίες. Διότι θὰ σοῦ χρειαστεῖ ἐκεῖ πολὺ ἔλαιον», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Θέλεις νὰ διορθώσεις τὸν ἀδελφό σου; Δάκρυσε, συμβούλευσε, παρακάλεσε», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Εἶναι ἀδύνατο νὰ ἀγαπᾶμε τὸ Θεὸ ὅταν ἡ ψυχὴ μοιράζεται, ζητᾶ δηλαδὴ τὸν Θεό, ἀλλὰ ἀγαπᾶ καὶ τὰ πράγματα τοῦ κόσμου», Ἅγιος Ἠσαΐας ὁ Ἀναχωρητής.
«Ὁ Θεὸς καὶ οἱ ἄγγελοι Τοῦ στὶς ἀνάγκες χαίρονται, ἐνῷ ὁ διάβολος καὶ οἱ διάκονοι τοὺς στὶς ἀνέσεις», Ἀββᾶς Ἰσαὰκ ὁ Σῦρος.
«Ἡ ἀπορρόφηση ἀπὸ τὸν κοσμικὸ βίο ἀποτελεῖ ἐμπόδιο στὴν προσπάθεια νὰ σηκώσει κανεὶς τὸν σταυρό του καὶ νὰ ἀκολουθήσει τὸ Χριστὸ καὶ τὸ θέλημά Του» Μέγας Βασίλειος.
«Λάμπει ἄστρων μᾶλλον εὐσεβὴς βίος» (Λάμπει περισσότερο ἀπὸ τὰ ἀστέρια ὁ εὐσεβὴς βίος), Ἅγιος Γρηγόριος Θεολόγος.
«Ὁ Θεός, ἱλάσθητί μοι, τῷ ἁμαρτωλῷ», (Ματθ. ζ΄ 3).
«Ἡ προσευχὴ εἶναι βλάστημα πραότητας καὶ ἀοργησίας. Ἡ προσευχὴ ἀπομακρύνει τὴν λύπη καὶ τὴ κακοκεφιά», Ὅσιος Νεῖλος ὁ Ἀσκητής.
«Ἐκεῖνος ποὺ ἁμαρτάνει γιὰ δεύτερη φορὰ μὲ τὴν ἐλπίδα νὰ μετανοήσει ἀργότερα, αὐτὸς πορεύεται μὲ πανουργία μπροστὰ στὸ Θεό», Ἀββᾶς Ἰσαὰκ ὁ Σῦρος.
«Διάκρισις ἔστιν συνείδησις ἀμόλυντος καὶ καθαρὰ αἴσθησις» (Διάκριση εἶναι συνείδηση ἀμόλυντη καὶ καθαρὰ ἀντίληψη), Ἅγιος Ἰωάννης Σιναΐτης.
«Στρέψε τὴν καρδιά μου στὴν ἀγάπη τῶν ἐντολῶν σου καὶ ὄχι τῆς πλεονεξίας», (Ψαλμ. ριη΄ 36).
«Ράβδος δικαίου κρείσσων ἡ τιμὴ κακοῦ» (Τὸ ραβδὶ τοῦ δίκαιου εἶναι καλύτερο παρὰ ἡ τιμὴ τοῦ κακοῦ), Ἅγιος Ἰωάννης Δαμασκηνός.
«Ἂν ζοῦμε μαζὶ μὲ ἐνάρετους, βλέποντας αὐτούς, ἂς ζήσουμε καὶ ἐμεῖς ἐνάρετα, ἔχοντας κοντά μας τὰ ὑποδείγματα τῆς ἀρετῆς», Ὅσιος Ἐφραὶμ ὁ Σῦρος.
«Ἡ συνεχὴς μελέτη τῶν θείων Γραφῶν εἶναι το φῶς τῆς ψυχῆς καὶ μᾶς προφυλάσσει ἀπὸ τὰ πάθη», Ἀββᾶς Ἰσαὰκ ὁ Σῦρος.
«Ὅταν ἡ γυναῖκα δαπανᾶ ὅλη τὴν περιουσία ἡ τὸ μεγαλύτερο μέρος ἀπὸ τὰ ὑπάρχοντα στὰ στολίδια, κατ’ ἀνάγκην περιορίζεται τὸ χέρι ἀπὸ τὴ γενναιοδωρία τῆς ἐλεημοσύνης», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.
«Ἐκεῖνο πρέπει νὰ γνωρίζουμε ὅτι, ὅταν ὁ νοῦς μας περιπλανιέται σὲ μάταια πράγματα, δὲν μποροῦμε νὰ ἐφαρμόσουμε καμία ἐντολή», Μέγας Βασίλειος.
«Κάθε ἐπιεικὴς καὶ πρᾶος εὔκολα ὁδηγεῖται στὴ φιλανθρωπία, γιατὶ τὴ φτώχεια τῶν ἄλλων τὴ θεωρεῖ σὰν δική του δυστυχία», Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος.