Ὅταν διπλώνεται εἰς τὸ μέσον, ἀλλάζει τὸ νόημα.
|
Ἀπὸ Ἀδὰμ μέχρι τῆς παρούσης ζωῆς ἡ κα κεία σου δὲν ἐστάθη. Εἶσαι τὸ φοβερώτατον ζυ ζάνιον ὁποῦ φυτρώνει μεταξὺ σίτου. Ἀδι κεῖς καὶ τοὺς μικροὺς καὶ τοὺς μεγάλους, τῇ ῥά νεῖς καὶ πλουσίους καὶ πτωχούς. Καταφρονεῖς τοὺς ἀξίους. Σὲ ἐγέννησεν ὁ πατήρ σου ὁ διά βολος καὶ σὲ ἡρμήνευσεν ὁ πάππος σου ὅσα ἐδιδάχθης ἀπὸ τὸν διδάσκαλόν σου Βεελζεβούλ. Δὲν εἶναι χρεία νὰ εἴπω ἄλλα. ἐμπαίζεις τὰ θεῖα, εἶσαι ὁ πρῶτος κανὼν τῆς κα κείας, καὶ τέλος πάντων τὴν ἔχεις κο μένην. Αὐτὸ εἶναι ἀρκετὸ νὰ σὲ γνωρίσει ὁ καθείς. |
λοκαγαθεία σου δὲν ἔχει ξόμπλι καὶ ἡ ἐπιεί γι τῆς δικαιοσύνης μὲ τὸ ὁποῖον θερίζεις τὸ ζι κίας ὄνομα ἔπαυσεν εἰς τὸν καιρόν σου. Διοι βδῳ τῆς δικαιοσύνης σου. Θαυμαστῷ τῷ τρόπῳ κυβερ κακούς, παιδεύεις τοὺς πταίοντας καὶ τιμᾷς τοὺς τὴν ἀρετήν του περιβόητος οὗτινος εἶσαι υἱὸς ἀναμφί ἦσαν ἱκανὰ νὰ σὲ ἀποκαταταστήσουν ἐνάρετον τὰ ὁποῖα ὅλα τὰ μυστήρια τῆς πίστεως. Σὲ ἐκήρυξεν νικητὴν καὶ τοῦ Τιμᾷς τοὺς γέροντας, σέβεσαι τοὺς ἱερεῖς, δὲν λοκαγαθίας, ἡ στήλη τῆς ἀρετῆς καὶ τῆς ἐπιει ρυφὴν τὴν ἐλεημοσύνην ἐπὶ πᾶσαν ψυχὴν θλιβο |
Ὁ ἀρχιδιάκονος Ἄνθιμος (Λιάπης) γεννήθηκε στὴ Μαγνησία τῆς Ἐφέσου τὸ ἔτος 1794, γι᾿ αὐτὸ καὶ ἀπεκαλεῖτο Ἐφεσιομάγνης. Ὑπῆρξε μαθητὴς Γεωργίου του Κρητὸς καὶ ἀργότερα μαθητὴς τῶν τριῶν μεγάλων διδασκάλων καὶ ἐφευρετῶν τῆς νέας μουσικῆς σημειογραφίας. Ἀπὸ πολὺ νωρὶς ἀνεμείχθη στὰ πάσης φύσεως ἐπαναστατικὰ κινήματα προκαλέσας τὸ μῖσος τῶν Τούρκων, γι᾿ αὐτὸ καὶ διέφυγε στὴν Ἑλλάδα, ὅπου μετὰ ἀπὸ περιπέτειες ἔφτασε στὸ Μεσολόγγι, μετὰ τὴν ἡρωικὴν ἔξοδον τῆς πόλεως τὸ 1826. Ἀνεχώρησε ἀμέσως γιὰ τὴν Ἰθάκη γιὰ νὰ ἐπιστρέψει τὸ ἔτος 1832 καὶ πάλι στὸ Μεσολόγγι ὅπου παράμεινε μέχρι τοῦ θανάτου του. Ἀρχικὰ διορίσθηκε ὡς νεωκόρος καὶ ἀργότερα ὡς πρωτοψάλτης στὸν μητροπολιτικὸ ναὸ τοῦ Ἁγίου Σπυρίδωνος Μεσολογγίου (1837), ὅπου ὑπηρέτησε γιὰ σαράντα καὶ πλέον ἔτη, μέχρι τοῦ θανάτου του (27-12-1879). Ὑπῆρξε μεγάλη μορφὴ τῆς ψαλτικῆς τέχνης, πολὺ μορφωμένος, ἄριστος ἁγιογράφος καὶ ποιητής, γι᾿ αὐτὸ συγχρόνως ἀνέλαβε καὶ τὰ καθήκοντα τοῦ Γενικοῦ Ἀρχιερατικοῦ Ἐπιτρόπου στὴν ἱερὰ μητρόπολι Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας. Οἱ ἁγιογραφίες του, κοσμοῦσαν πολλοὺς ἱεροὺς ναοὺς τῆς περιοχῆς καὶ πρόσφατα εὑρέθησαν τρεῖς εἰκόνες στὸ ἱστορικὸ ναΐδριο τῆς νήσου «Κλείσοβα» στὴ λιμνοθάλασσα τοῦ Μεσολογγίου καὶ φυλάσσονται ἔκτοτε στὸν μητροπολιτικὸ ναὸ Ἁγίου Σπυρίδωνος. Πλήρη βιογραφία του δημοσίευσε, μετὰ ἀπὸ ἔρευνες πολλῶν ἐτῶν, ὁ πρωτοψάλτης καὶ μουσικοδιδάσκαλος Ἰωάννης Δακαλάκης στὸ ἐκδοθὲν βιβλίο του μὲ τίτλο «Ἀρχιδιάκονος Ἄνθιμος Ἐφεσιομάγνης, ὁ πρωτοψάλτης, καὶ ἡ Βυζαντινὴ Μουσικὴ Σχολὴ τῆς Αἰτωλίας 1837-1991» καὶ περιλαμβάνει συγχρόνως βιογραφίες καὶ ὅλων τῶν ἱεροψαλτῶν τῆς περιοχῆς ἀπὸ Ἀνθίμου μέχρι τὸ ἔτος 1991.